Rzeczywistość Kolczyka

Czas decyzji

2011-10-06T15:52:00.002+02:00

Jestem patriotą. Nawet przez duże "P". Za Mój Kraj oddałbym niemal wszystko. Staram się być dobrym obywatelem. I spełniać obowiązki prawdziwego obywatela. Z jednego obowiązku niestety nie jestem w stanie się wywiązać. Nie pójdę na wybory. Nie oddam głosu. Przyczyna jest prosta. Nie będę okłamywał siebie i Kraju.

Długo śledziłem tegoroczną kampanię wyborczą. Być może nie robiłem tego z taką wnikliwością, jak do tej pory. To dlatego, że chciałem odpocząć od polityki. Tak nudnej i monotonnej po wydarzeniach z kwietnia 2010. Być może specjalnie nie dopuszczam do siebie wszystkich merytorycznych założeń danej formacji. Specjalnie po to, by spojrzeć na to wszystko oczyma zwykłego, przeciętnego wyborcy, który z polityką ma tyle wspólnego, co obejrzy w tv albo przeczyta w internecie. Kierowany myślą o dobrej przyszłości Mojego Kraju, w pewnym momencie zrobiłem analizę każdego ugrupowania, którego rejestrację zaaprobowała Przenajświętsza Komisja Wyborcza...

Platforma Obywatelska- 4 lata rządów. Lubią grać w piłkę. Kradną krzyże. Minister Zdrowia nie zdecydowała się na szczepionki przeciw grypie, dzięki czemu w kasie budżetu państwa zostało trochę złotówek. Oprócz piłki,gdy pozamykają sobie stadiony, lubią pograć na automatach. Zrobić przekręt, którego nie było. Polskie Wojsko za ich kadencji straciło paru generałów i dowódców. Dalej się bijemy w Afganistanie. Dalej nasi chłopcy giną tam nie wiadomo po co. W sprawach zagranicznych całkiem nieźle. Putin przytulił naszego premiera. Obama mimo tego, że jego dziadek jadł Polaków, też nas odwiedził. Zwiedził parę cmentarzy. Było wydarzenie. Kolej jak działała tak działa. Ludzie tylko bardziej marzną czekając na pociąg. Mimo wszystkich zalet rządów PO dalej jeździmy po drogach, które nawet w Kirgistanie byłyby drugorzędne. Naobiecywano młodym ludziom raju na ziemi. Troszkę z powodu kryzysu, lecz głownie nieudolności obecnego jeszcze (i pewnie przyszłego też, jeśli wierzyć sondażom) rządu mamy kraj jaki mamy i dalej bardziej opłaca się jechać zarabiać w funtach. A. Nie lubią gdy się patrzy na lesbijki. No sorry...

Prawo i Sprawiedliwość- niecałe dwa lata rządów. Awanturnicy. Ultra prawica. O każdy krzyż stoczą walkę na śmierć i życie. Wszyscy ślepo wpatrzeni w to co powie, zrobi ich prezes. Prezes, który najchętniej wykopałby by całą Polskę z fundamentami i przeniósł w kosmos, a w najlepszym wypadku gdzieś na Pacyfik, oby być dalej od ruskich i szwabów. Kłócą się z każdym. Każdy, kto nie myśli tak jak oni jest wspomnianym już ruskim, szwabem lub żydem, masonem, zdrajcą narodu i choćby nazywał się Marian Bułka i mieszkał we wsi pod Sieradzem, to i tak ponosi moralną odpowiedzialność za Katastrofę Smoleńską. Katastrofę, w której to sprawie, eksperci z PiS odnajdują coraz to nowsze, sensacyjne wątki. W skrócie program polityczny tej partii to odniemczenie, odruszczenie, odżydowienie, odmasonowienie całego kraju ( na pierwszy front pójdą media z internetem włącznie), osądzenie winnych Mordu Smoleńskiego (czyt. jak zobaczysz przed swoimi drzwiami posła Macierewicza, pana z koloratką i Piotra S. pseudonim "Staruch", lepiej sam się zastrzel, inkwizycja przy nich to pikuś), a na koniec wybudują wokół kraju wielki mur. A. I ksiądz Rydzyk.

Polskie Stronnictwo Ludowe- miliard lat rządów. Polityczna dziwka. Pójdą z każdym i wszędzie, oby być przy kasie. Program wyborczy taki jaki będzie miała partia która wygra. Prezes mówi wolniej niż Leonard Cohen śpiewa. Elektorat- rolnicy. Przynajmniej żadnych afer z ich udziałem nie było... ... ... ... Doprawdy nie ma co o nich więcej napisać... A. Kobiety u nich lubią mówić "spierdalaj".

Sojusz Lewicy Demokratycznej- 4 lata rządów dawno temu. Odgrzewany postkomunistyczny kotlet. czasem z PO, czasem z PiS, czasem nie wiadomo z kim. Szef partii lubi zabierać córki na zakupy. W szeregach- geje, karatecy, striptizerki, prawnicy i lekarze. Lubią grać cyckami. Szkoda, że cycki mają do tego grube brzuchy, bo bym się skusił. Co by nie zrobili i tak dalej będą kojarzeni ze starą gwardią zachlanych ryjów pokroju Kwaśniewskiego, Oleksego czy Millera. A. Pani z Lublina podobno na serio chce pokazać cycki jak wejdzie do sejmu.

Ruch Palikota- twór tyle dziwny co intrygujący. Skład partii podobny jak w SLD. Do gejów i striptizerek dochodzą jeszcze transwestyci, zamężni geje i ludzie upośledzeni umysłowo. Główne hasło kampanii- Palić, sadzić, zalegalizować. Sam szef znany jest z upodobania do wódki, wibratorów i gejów z SLD. Bardzo chcą wszystkich księży wysłać na Księżyc. Popierani przez większość narkomanów, raperów i ludzi słuchających rege. Całe szczęście większość z nich nie umie czytać. A. Szef nienawidzi Kaczyńskich. I jest zdrowy bo zrobił badania.

Polska Jest Najważniejsza- paru odrzutków z PiS. Z dwóch braci Kaczyńskich wolą tego martwego (nie dziwie się im w końcu mniej mówi). Można by rzec, że to taki PiS sprzed Mordu Smoleńskiego. Małe szanse by cokolwiek ugrać. Nie lubią ani PiS, ani PO, ani SLD, nie mówiąc już o Palikotach. A. Poseł Migalski kręci fajne reklamówki.

Polska Partia Pracy Sierpień 80- A. B. C.?

Tyle. Oto moi drodzy przyszłość Polski. Może ten funt to nie jest taka zła sprawa...

P.S. Do wszystkich krzykaczy od Korwina. Uwzględniłem tu te partie, które mogą wystawić kandydatów w całej Polsce.

Decapitated, Hate, Christ Agony, 12 października 2010, Graffiti, Lublin

2010-10-17T16:49:00.008+02:00

Nadszedł wyczekiwany długo przeze mnie dzień. Pierwszy powód to rozpoczęcie sezonu w Graffiti (przynajmniej dla mnie rozpoczęcie;P). Drugi powód to możliwość zobaczenia na żywo Decapitated. Kapeli, której słuchałem dawno temu, i którą stawiam wyżej niż Vader, Behemoth czy inne szatany. Megatechniczne deathowe granie. Do tego Vogg, wyglądający jak sam Dimebag. Żywioł, power i but w morde. A wszystko to idealnie zgrane i idealnie zagrane. Christ Agony jakoś dziwnie brzmiało. Taki Dimmu Borgir dla ubogich. Fociło się ich o wiele lepiej. Hate był dla mnie za szybki, ale muzycznie, jak to powiedział Robert, deathowy rock and roll. Fajnie miło, chociaż wolę Hate z dawnych czasów. Grał jeszcze Vedonist ale strasznie mi nie podeszli. Reszty kapel nie widziałem.
Co do samego focenia to mały przełom nastąpił. Mianowicie zmiana korpusu i całego systemu w ogóle. Także pierwsze zdjęcia będą jeszcze troszkę upośledzone, bo Olympusa nie znam w ogóle. Troszkę ziarna, dużo lampy. Próbowałem robić obiektywem f1,4, z manualnym ustawianiem ostrości. Chyba sobie odpuszczę:D Foty po spodem. enjoy;)

DECAPITATED

HATE

Christ Agony

Psychojarek

2010-09-08T01:34:00.006+02:00

Moi Drodzy. Jarek zwariował. Biję się w pierś i wykrzykuję na cały głos "mea culpa". I tak sto razy. Za co? Uwierzyłem w niego. Naprawdę. Po 10 kwietnia uwierzyłem, że sobie odpuści. Kandydował. Po wyborach miałem nadzieję, że usunie się w cień polityki, dotrwa jakoś do końca kadencji i osiądzie spokojnie w domu na Żoliborzu. Będzie pił piwo, przeglądał internet i od czasu do czasu pojedzie na grób brata, co wzbudzi zawsze taką samą euforię wśród turystów. "Patrz to ten Kaczyński, były premier i były polityk". Że pojedzie do galerii handlowej swoim nowiutkim samochodem, zrobi zakupy i zapłaci kartą. Niestety. Jarek postanowił trwać na straży porządku, ładu i jednomyślności PiS-u i Polski, od morza aż po Tatry.
Napisał list, w którym możemy przeczytać różne rzeczy. Przekaz jest jednak jasny- PiS to Ja. Ja to PiS. Kto ze mną stoi tu gdzie stoi. Kto przeciw niech idzie tam gdzie stoi Zapatero i banda warchołów,przy których Andrzej Lepper zdawać się może bywalcem salonów całego świata. Przy okazji wydupcył z partyji europosła Migalskiego. Mimo, że ten w partyji wcale nie był.
Parę dni później Jarek udzielił wywiadu. Niby nic dziwnego. Wywiad jak wywiad, chociaż w wersji wizualnej wygląda jak nagranie z ukrytej kamery. Jednakże w owym wywiadzie Jaśnie Prezes pokazał nam swój kolejny talent i udowodnił, że jego wiedza sięga daleko poza nasze wyobrażenia, powstające w naszych, jakże ciasnych umysłach. Okazało się, że Jarosław jest wybitnym znawcą lotnictwa, awioniki i tym podobnych. A reszta pseudoekspercików, zatrudnianych przez niemieckie media do siania rosyjskiej propagandy, gówno wie i nie powinna się odzywać. Jak nie- Trybunał Stanu!
Parę dni wcześniej z kolei, Prawdziwie Polskie Narodowe Centrum Wszczynania Burd W Imię Poszanowania Godności Wszystkich Obywateli Najjaśniejszej Ukochanej Rzeczypospolitej Polskiej, w skrócie Solidarność, zaprosiło Jarka na zlot z okazji 30 rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych. Jarek zaproszenie przyjął i przemówił do gromady obłąkanych przedstawicieli ciemiężonej klasy robotniczej. Donalda wygwizdali, Bronek jak zwykle mówił tak, że po 5 sekundach można było dostać ataku epilepsji. Gwiazdą stała się Henryka Krzywonos. Opierdoliwszy całą hołotę, jej świeżutki profil na Fejsbuku, odwiedzali nawet mieszkańcy Sieradza. Na Jarka wkurwił się strasznie premier Mazowiecki. Za to, że próbował naśladować Leszka i za to, że przypierniczył się (chociaż nie dosłownie) do ś.p. pana Geremka.
Jarek zwariował. Wygląda jak mały człowieczek, który za wszelką cenę chce zrealizować wizję swojego utopijnego, w jego mniemaniu, świata. Polskę dla prawdziwych (czyt. wybranych drogą selekcji przez sztab Jaśnie Prezesa) Polaków. Boję się myśleć co w jego głowie teraz siedzi. Z jednej strony mi go żal,tak po ludzku, bo chłop rzeczywiście gada jakby mu się poważnie w głowie popieprzyło. Z drugiej strony zaś przepis na uratowanie Jarka przed samozagładą, wydaje się być prosty. Przemówić do rozsądku ludziom, którzy go otaczają. Odciąć mu macki. Pozbawić siły, która wzmocni tę propagandę... Swoją drogą zastanawia mnie jaka była reakcja Prezesa na mega seksowną foteczkę posła Girzyńskiego...

Kto Cię obroni Polsko...

2010-08-06T17:40:00.004+02:00

Kto Ty jesteś? Polak mały... Kiedyś słowa tego wierszyka brzmiały dumnie. Fajnie było być Polakiem. Być dumny ze swojej historii. Przepięknej historii. Chyba najciekawszej w całym cywilizowanym świecie. Co te słowa znaczą dziś?
Gdy odetniemy się na chwilę od jakichkolwiek mediów i innych źródeł informacji dalej znaczą to samo. Duma. Niestety gdy wrócimy do rzeczywistości, tak kolorowo już nie jest. Wystarczy włączyć pierwszy lepszy kanał informacyjny w tv, jakikolwiek portal internetowy, by za chwilę złapać się za głowę, uderzyć nią w blat biurka i wyszeptać "ja pierdolę". W mózg wwierca się psychopatyczne "nie oddamy krzyża!". Powtarzane setki razy. Krąży po łbie cały dzień i nie chce z niego wyjść. Rozumiem uczucia religijne tych ludzi. Sam należę do tej garstki młodych ludzi, którzy deklarują się jako zatwardziały katol, chociaż kościołów unikam, w obawie przed molestowaniem. Jednak czy to ma coś wspólnego z religią? Oprócz symbolu chrześcijaństwa jakim jest krzyż naturalnie. Wstyd mi raz pierwszy. Wstyd podwójny, bo po pierwsze są to moi rodacy, a po drugie wyznają tego samego Boga co ja, mają w pewnej części takie same poglądy. Jednak środek stolicy ucywilizowanego państwa w środku Europy nie jest chyba dobrym miejscem kultu religijnego. Zasłyszałem gdzieś dobrą opinię, że 38 milionów ludzi żyjących w Polsce daje się zastraszyć i ,bądź co bądź, sterroryzować przez grupkę chorych radykałów. A wszystko to pod czujnym okiem kilku posłów PiS-du i toruńskiego imperium. W takich momentach bardzo żałuję śmierci Jana Pawła II. Nie płakałem po jego śmierci. Ba, twierdziłem nawet że jeżeli chodzi o sprawy kościoła nic takiego wielkiego nie zrobił. Tak samo kryl pedofilię i inne "występki" swoich podwładnych. Wydaje mi się jednak że miał wpływ na to co i jak się w POlsce dzieje. Nie chodzi mi tu o upadek komunizmu. Komunizm musiał paść bo świat szedł do przodu. Jan Paweł II trzymał swoistą pieczę nad sytuacją w post- komunistycznej Polsce. Gdyby żył do dziś już dawno nie byłoby żadnych krzyży i podziałów na Polaków prawdziwych i nie.
Wstyd numer dwa. Zakończyła swe obrady komisja mająca na celu udupienie kilku zbyt przedsiębiorczych polityków z zaufanego grona premiera Tuska. Tym czasem przewodniczący Sekuła i jego poplecznicy z własnej partyji oraz co raz dziwniejszego tworu politycznego jakim się staje PSL, udupił komisję. Nikt, nikomu, nic nie obiecywał. Nikt nic nie wstrzymywał. Rychu, Zdzichu, Miro i Zbychu są niewinni. Aniołki Donalda. Nie pomógł płacz posłanki Kempy czy celne spostrzeżenia posła Arłukowicza. Sprawy nie było.
Swoje prace rozpoczął za to zespół do zbadania przyczyn katastrofy smoleńskiej. Pardon. Katastrofy Smoleńskiej. W jego skład wchodzą tak wybitni znawcy lotnictwa jak posłanka Szczypińska czy pan przewodniczący Macierewicz. Prędzej dadzą się zesłać na Sybir niż odpuścić tezę, że to ruskie ten samolot strąciły. W internecie można natknąć się na wiele blogów poświęconych temu tematowi. I jakże bujna bywa wyobraźnie mych rodaków, którzy w zwykłej gałązce widza rzekome linki na których był utrzymywany, a następnie za ich pomocą zrzucony na ziemie, porwany TU-154. Tyle śmialiśmy się z ruskich, że to naród zacofany i tępy. Teraz rolę mogą się odwrócić jeśli dalej będzie przybywało takich ekspertów.
Czwarty wstyd jak co roku o tej porze. Zaczęły się eliminacje do przeróżnych europejskich pucharów w piłce nożnej. Lech za burtą, Wisła wyschła. Zrozumiem (chociaż nie do końca) porażkę Lecha. Sparta Praga to klub z tradycjami, a i Czesi piłkę kopią nieźle. Załamany jestem naszą dumą z Krakowa. Czy ktoś z Was potrafi bez zastanowienia określić położenie Azerbejdżanu? Może wyjdę na głupka i ignoranta, ale ja niestety tej zdolności nie posiadałem. Z ciekawości później sprawdziłem. To jest tam gdzie jest ropa, smoki i terroryści. Kraj, który ze współczesną cywilizacją niewiele ma wspólnego. A mimo to przegrywamy z jakąś podrzędną drużyny, której nazwy wymieniać nie ma sensu, bo i tak nikt jej nie zapamięta. Poczekajmy do legendarnego już teraz EURO 2012. Chociaż zastanawiam się czy nie wyjechać na ten czas gdzieś właśnie w okolice Azerbejdżanu...
Źle się dzieje w Państwie Polskim. Szans na zmiany niestety nie widać. Przychodzi mi do głowy pewien, jak zwykle "gdzieś" zasłyszany, cytat: "Polska jest jak dziecko z zespołem Downa. Należy kochać, nie należy porzucać, ale nie należy mieć nadziei, że wyzdrowieje." Niestety gdy się go przeanalizuje, pokazuje on brutalną prawdę o naszym kraju...

Płyta Dnia XXI

2010-07-28T03:57:00.003+02:00

Steve Vai- Passion&Warfare

Vaia nie mogło zabraknąć w tym cyklu. No bo jak można pominąć jednego z najwybitniejszych gitarzystów wszechczasów, w "niektórych" kręgach uważanego za Boga gitary. Wielu powie, że więcej jest ludzi grających szybciej, mocniej itp. To za co ja pokochałem muzykę Vaia, to aranżacje. Żaden z gitarzystów z tzw. "ekstraklasy", nie ma to rozbudowanych i urozmaiconych utworów. Słuchając pierwszych płyt Vaia nasuwa się jedno skojarzenie- Zappa. Wszelkie źródła podają, że Steve był uczniem Satrianiego. Moim muzyczne myślenie Vaia ukształtował właśnie Zappa.

"Passion&Warfare" to drugi po "FlexAble" solowy album Vaia. Pokazujący jego możliwości kompozytorskie i wspomniane już aranżacyjne. Po wyniosłym wstępie "Liberty" przychodzi pierwsza doza geniuszu Vaia. "Erotic Nightmares" to pełen przeróżnych smaczków i zagrywek gitarowych we wszystkich możliwych technikach utwór. Utwór pokazujący, że na z gitary da się wydobyć dźwięki niesamowite. W wydawaniu właśnie takich dźwięków Vai ustępuje jedynie Tomowi Morello. Vai jednak poprzez te wszystkie smaczki buduje nastrój utworu. Opowiada jakąś historię. Następny po "Erotic..." jest mocny i ciężki "Animal". Tu już mamy jazdę bez trzymanki. Do tej pory nie rozgryzłem jakich skal używa Mr Vai. "The Riddle" to kwintesencja stylu Vaia. Lekko płynący motyw i szaleństwo na gryfie. Nieszablonowe wykorzystanie efektu wah, poprzedzone mini historyjką, opowiadającą o tym jak mały Vai gra w szkole, mamy w "The Audience Is Listening". Kolejne dwie perełki to "Blue Powder" i "Sisters". Pierwsza jest naładowanym emocjami, balladowo- rockowym gitarowym gigantem, w którym nie brak wspaniałej techniki. Druga to akustyczna ballada spędzająca sen z oczu wszystkim młodym gitarzystom. Na koniec zostawiłem utwór, który jest jednym z najlepszych gitarowych kawałków w historii całej muzyki. "For The Love Of God". Nie dziwią mnie wszystkie miny Vaia jakie robi podczas wykonywania tego utworu na koncertach. Podczas samego słuchania ciary przechodzą przez całe ciało. Prosta melodia, podlana niesamowitą, chociaż nieprzesadzoną techniką, doprawiona wielkimi emocjami. Muzyka prosto z serca. Jak w tytule.

"Passion&Warfare" jednak nie jest genialną płytą. Dlaczego? Ano dlatego, że dla zwykłego śmiertelnika może być w pewnym momencie nudna. Gitarowi onaniści będą ją wielbić latami, katując swoje wiosła motywami na niej zawartymi. Przeciętni słuchacze wychwycą dwa, trzy utwory. Dlatego też w drodze wyjątku, niedługo napiszę o bardziej ludzkiej płycie Vaia. Na razie spróbujcie wsłuchać się dokładnie w "Passion&Warfare" i wyłapać te wszystkie smaczki...

This is a ballad dat I wrote. It's all, it's all about peace and love and
good happiness stuff.

Długo oczekiwany komentarz

2010-07-19T02:49:00.002+02:00

Zacznę od banalnego i oczywiście oczywistego stwierdzenia, że zaczęły się wakacje. W tym roku początek był bardzo gorący. I dokładnie i w przenośni. Dawno nie było u nas takich temperatur. Po drugie Mundial. Oczekiwany przez 4 lata. I wreszcie na spokojnie (nie licząc meczów Italii) mogłem go ogladac, a to przez NIEOBECNOŚĆ naszej reprezentacji. Po trzecie wybieraliście prezydenta RP. I tak ładnie chciałem przejśc do sedna dzisiejszej mojej, bardzo rozbudowanej myśli.

Zgodnie z oczekiwaniami wygrał kandydat partyji rządzącej, chociaż jego główny konkurent Jarosław Kaczyński był tuż tuż. Jego cudowna przemiana zaszokowała POlaków. W trzy miesiące pokochał ruskich. W trzy miesiące popsuł mu się wzrok. W końcu w trzy miesiące stał się politykiem prawie lewicowym. Swoją zdolnością przemian zaraził nawet swych przybocznych, którzy raz byli kowbojami, a drugiego dnia hippisami.

Zdolności takowej nie posiadł zaś Bronisław Komorowski. Był dalej tym samym, lekko przytępym i słabo orientującym się w sytuacji w Polsce i na świecie politykiem. Gdy pytałem się ludzi dlaczego głosowali na kandydata PO, najczęściej udzielaną odpowiedzią było zdanie: bo nie chcę żeby pierwsza dama szczała do kuwety. Ot bardzo fachowa odpowiedź nakreślająca obraz świadomości politycznej wśród polskiej młodzieży(chociaż nie tylko młodzieży). Zmienić próbował się poseł Palikot. Też nagle przytępił sobie wzrok i zapałał miłością do każdego bliźniego. Wychodziło mu to przez jakiś czas całkiem dobrze. W końcu przewodniczył komisji Przyjazne Państwo. Niestety zorientował się, że prezes Kaczyński też się zmienił. A jak wiemy najsłynniejszy lublinianin nie lubi nieoryginalności, więc stwierdził, że Jarek to podróbka i że jednak ma w dupie zmiany.

Kaczyński przegrał o włos. POlacy zaczęli świętować jak gdyby to nasza reprezentacja wygrała mundial. Były łzy, szampany, nieprzespana noc. Co drugi urodzony chłopiec w POlsce dostało imię Bronisław Maria. W przypadku dziewcząt było to Maria Bronisław. Ja jednak pozwalam sobie sadzić że ich radość była przedwczesna. Osobną kwestią jest styl w jakim będzie prowadzona ta prezydentura. Mi chodzi o konsekwencje polityczne i społeczne. PiS ma jednego lidera. Kaczyński jest tam wodzem i ma niepodważalny autorytet. Wpada mi do głowy porównanie PIS-u do koguta. Kaczyński jest jego głową. Sytuacja, w której to Jarosław Kaczyński zostałby prezydentem, byłaby podobna do ścięcia głowy kogutowi. A jak wiemy kogut bez łba lata trochę po podwórku, po czym pada i zdycha. Nie ręczę, że tak stałoby się na pewno, ale jest to dość możliwy scenariusz. No tak, ale znowu prezydent Kaczyński? I to z żoną szczającą do kuwety? Donald Tusk już dawno wyraził chęć majstrowania przy ustawie, która by ograniczyła funkcję prezydenta. Funkcję i tak w tym momencie niezbyt znaczącą. POzbycie się głównego oponenta politycznego dla PO oznaczałoby pełnię władzy. Z drugiej strony jedna partia bez drugiej nie może żyć. Niestety polityka miłości nie wypaliła w naszym kraju. Wzajemne wytykanie sobie błędów i opluwanie się co godzina jest siłą napędową polityki.

A propos opluwania. Głos zabrał dawno nie słyszany poseł Joachim. Stwierdził on, że Donald Tusk miał w dupie ciało prezydenta, leżące w ruskiej trumnie na ruskim błocie i na które padał ruski deszcz. Tusk wolał gadać ze swym przyjacielem Putinem. POD NAMIOTEM! A wcześniej przecież uścisnął się z nim! Pewnie Putin wyszeptał wtedy do ucha Tuskowi "panie prezesie melduję wykonanie zadania... i sorry za waszych". Paranoja w państwie naszym sięga zenitu. Wypowiedź posła Brudzińskiego widocznie dała nowe życie w zmienionego, spokojnego, zamyślonego i kochającego po katolicku wszystkich prezesa Kaczyńskiego. Jako że Polska jest najważniejsza i nawet ZOMO-wcy są nagle Polakami, wysłał Komorowskiego do Hiszpanii. Razem z Napieralskim, któremu jeszcze niedawno wchodził w tyłek z większym kunsztem niż sam Ron Jeremy. Jak pewnie wiecie poszło o krzyż pod Pałacem Prezydenckim. Krzyż imienia Lecha Kaczyńskiego. Padła propozycja przeniesienia krzyża i na jego miejscu postawienie pomnika! Oczywiście pomnika imienia Lecha Kaczyńskiego. Za fundamenty robiłyby ekshumowane szczątki posła Gosiewskiego.
A o pośle Gosiewskim przypomniał sobie poseł Palikot. Poseł Palikot, która jak już wspomniałem nie chciał przemiany i postanowił dalej by tym samym "szokującym" politykiem. Zaczął od stwierdzenia, że Lech Kaczyński ma na rękach krew. No pewnie jakąś miał, ale wszystkich? Panie pośle. Nie przesadzajmy. Samolot spadł bo pilot nie do końca się dogadał z wieżą i w strasznych warunkach chciał posadzi wielką, dość trudną w manewrowaniu maszynę. A to, że pilot gdzieś tam miał zakodowane że jak nie wyląduje to będzie "przejebane"... Cóż... Nie daje to z pewnością usprawiedliwienia dla kolejnych niezbyt wyważonych słów Palikota. Palikot cierpi na swego rodzaju fobię. Nieprzyjemną bo brudzącą i tak już obsrany kibel zwany polską sceną polityczną.A co napisał o Gosiewskim to przeczytajcie sobie na jego blogu. Dość cytatów z Palikota. Musi być obiektywny podział cytatów.

Szybka zmiana tematu i jesteśmy już przy wydarzeniach z weekendu minionego. Dlugo czekałem na relację z obchodów rocznicy bitwy pod Grunwaldem. A było co obchodzic bo to już 600 lat. Niestety wszystko zakłóciły debaty i relacje z parady homosi. Rzygac mi się chciało gdy w mojej ulubionej stacji na okrągło pokazywano kobiety z fiutami, obłąkanych lewaków i obcałowujących się chłopców. Tak. czekałem na dziewczęta! Nie było. Same obrzydliwe sceny rodem z tajskich homo pornosów. Odrażające widoki. I zero rycerzy! Czy po miastach naszych chodzą parady hetero? Czy normalni ludzie manifestują to, że np facet lubi cycki i damskie tyłki? Ucinając pytania- tak gdy widze parę hetero śliniącą się na ławce w parku też odwracam głowę i tez uważam to za niestosowne. Od tego są domy. Łóżka, blaty kuchenne, prysznice, wanny, schody w domach jednorodzinnych, podłogi czy nawet balkony. Nie ulice. Nie chcę eksterminacji kogokolwiek. Jestem po prostu zdania, ze każdy powinien znac swoje miejsce i miejsce gdzie moze robic dane rzeczy.

To chyba najdłuższy wpis do tej pory ale uzbierało się trochę tematów. Zdjęć na razie nie ma bo i koncertów brak, a jestem fotografem bardziej klubowym niż festiwalowym więc wybaczcie. Naturalnie zapraszam do dyskusji na któryś z wymienionych wyżej tematów. Tylko błagam nie ten o homosiach... Jutro wróci Płyta Dnia. Dobranoc/Dzień Dobry.

Płyta dnia XX

2010-06-04T15:31:00.004+02:00

Deftones- Diamond Eyes

Długo czekałem na to wydawnictwo. Zastanawiałem się jak płyta zabrzmi w cieniu wypadku i w konsekwencji śpiączki dotychczasowego basisty Chi Chenga. Zabrzmiała miażdżąco.

Wiadomo było od dawna, że zespół porzucił granie jakie znaliśmy z pierwszej płyty. W przypadku Chino Moreno i spółki nie możemy jednak mówi o spadku wartości samej muzyki. Od początku jest przestrzennie i klimatycznie. Muzyka płynie, przerywana przez mocniejsze uderzenia. Ciężaru nie porzucili.Dalej obowiązuje 7 strun. Album jest wolny, ale słucha się go jednym tchem. I wraca z wielką przyjemnością. Szybszym momentem "Diamond Eyes" jest utwór " CMND/CTRL" ze świetnym wokalem wspomnianego już Moreno. Trochę przypominają się stare czasy. Początek "Sextape" z kolei przypomina mi spokojniejsze dokonania mistrza Townsenda. Moim faworytem jest numer "Prince". Dzięki typowo deftonsowkiemu refrenowi. Z obowiąkowym przetworzeniem głosu Chino. Swoją drogą chciałbym posłuchac jak śpiewa bez tych wszystkich udziwnień. No ale w końcu charyzmatyczny i rozpoznawalny, juz po pierwszym dzwięku wokalista to fundament kapeli rockowej.

Jak juz wspomniałem album doskonały. Słucham go już setny raz i się nie nudzi. Panowie Moreno, Carpenter, Cunningham, Delgado i w zastępstwie za Chenga, Sergio Vega w szczytowej formie. Kolejny kandydat do płyty roku.

Straight out of your mind, You see, I'm well aware, You're out of your mind

Powrót

2010-06-02T23:46:00.000+02:00

Długo nie było mnie tutaj. Dlaczego? Reaktywowałem moją karierę muzyczną. Efekty?
5 czerwca za Ratuszem. Około 22:15. Kapela progresywna. Całkiem sprawna. Whiterose. Pomimo ostatniej wpadki, umiemy się nastroić. Ja tam tylko drę mordę. Może nie jest to granie jak za starych, dobrych czasów Sharon Tate, ale ma to wszystko kopa. Teksty? Od schizofrenii po narkotyczne wizje. Temat oklepany. Ale wole to niż śpiewanie o smokach i rycerzach. Koniec reklamy. Teraz pora na parę komentarzy.

Ruszyła kampania wyborcza. I powiem szczerze, że jestem w kropce. Bronek mi nie odpowiada. Sztywny, bez wyrazu, sterowany. W dodatku pierwsza dama- porażka. Jarek, mimo obietnic podążania drogą brata wydaje mi się wyreżyserowanym człowiekiem bez jasno określonego ja. Poza tym... Nigdy nie lubiłem tej połówki braci Kaczyńskich. No i pierwsza dama... POśród wszystkich najlepiej prezentuje się Grzesiu Napieralski. Jest jedno ale. Lewica. Nie chcę Polski zalanej gejami i innymi dziwactwami. Waldi strażak nie umie się wyrazić w języku polskim, a co dopiero w jakimkolwiek innym języku. Jurek Marek jest bardzo bliski moim poglądom, ale chyba zbyt radykalny. Endrju... Prezydent bazarów. Endrju De Sekend- nos jak penis z poglądami określonymi tak jak pleć bywalców lubelskiego klubu Place. Janusz Korwin i Mikke to dla mnie krzykacz. Niektóre z jego wizji Polski są niegłupie, ale dla przeciętnego POlaka niezrozumiałe. Tak więc szanse marne. Reszta? Szkoda gadać.

Co do katastrofy pod Smoleńskiem... Sądzę, że mój głos i tak nie przebije się wśród wszystkich opinii "ekspertów". Każdy wie swoje. Moim zdaniem zawiniła załoga. I tylko załoga. Ruskie mówiły, że nie da się lądować. Piloci z Jaka to samo. Notabene, dzięki tej rozmowie pierwszy raz usłyszałem w TVP słowo "pizda". NIe ma warunków? NIe lądujemy.

Nie chce mi się więcej. Jutro kolejne wejście i kolejna płyta dnia.

Zapraszam 5 czerwca;D

Katyńskie fatum

2010-04-12T14:26:00.005+02:00

10 kwietnia 2010 to kolejna data w tragicznej odsłonie historii Polski. Długo się zbierałem do napisania czegokolwiek. Czegokolwiek mądrego. Długo nie mogłem uwierzyć w to co się stało. Włączając telewizję, co jakiś czas, sprawdzałem czy to nie sen. Czy to nie koszmar. Dziś dotarło do mnie to co się stało.

Zginął Prezydent RP Lech Kaczyński. Przez wielu opluwany, poniżany i wyśmiewany. Teraz kochany i uwielbiany. I dopiero tak wielka tragedia musiała odsłonić ludziom ten inny, lepszy obraz Pana Prezydenta. Człowieka, który jako jeden z niewielu polityków dbał o to, by historia nie została zapomniana. Jego patriotyzm był odbierany w Polsce i zagranicą jako nastawienie anty. Anty- niemieckie, anty- rosyjskie. A chodziło tylko o to, żeby prawda historyczna nie umarła. Lech Kaczyński nie pozwalał na zepchnięcie Polski na historyczny margines. Walczył o to, by świat zrozumiał, że Polska podczas II wojny światowej była krajem podbitym i poszkodowanym. Walczył o pamięć powstańców. Walczył o pamięć ofiar Katynia. Sprzeciwiał się polityce pani Steinbach. I dopiero teraz, po Jego śmierci, opinia publiczna uświadomiła sobie, że wszystko to robił dla dobra kraju. Dla dobra Polski.

Zginęła żona Prezydenta. Maria Kaczyńska. Tak samo jak On wyśmiewana. Za siatki wnoszone do samolotu. Za to, że nie była Carlą Bruni. Że Jej rozbierane zdjęcia nie były sprzedawane na największych aukcjach. I znów dopiero teraz opinia publiczna uświadamia sobie, że to była naprawdę Pierwsza Dama. Inteligentna, wykształcona i mimo, że nie wydawała poradników o jedzeniu bezy, potrafiła sobie poradzić na salonach. Przede wszystkim miała swoje własne zdanie. Czasem bardzo odmienne od swojego Męża i Jego byłej partii. Doskonale ocieplała, czasem zbyt poważny wizerunek Pana Prezydenta.

Zginęło całe dowództwo Wojska Polskiego. Z Szefem Sztabu Generalnego na czele. Dowódcę Sił Powietrznych, Generała Andrzeja Błasika znałem osobiście. I mimo, że miałem wtedy nawet nie -naście lat, to w takiej chwili pamięć powraca. Szybko i dość boleśnie. Gdzieś w domu, w albumie mamy wspólne zdjęcie.

Zginęli czołowi politycy tego kraju. Od lewej do prawej strony. I tak samo jak w przypadku Pary Prezydenckiej, każdemu z nich kiedyś, za coś się oberwało. Największe straty poniosło Prawo i Sprawiedliwość. Największe w sensie liczby ofiar. Bo każdemu, kto był na pokładzie Tupolewa należy się taki sam szacunek. Dziś każdy z tych polityków jest wspaniałym człowiekiem. Opinia publiczna raz kolejny uświadamia sobie jak wspaniałymi byli ludźmi.

Wymienianie dalej ofiar uważam za bezsensowne. Każdy już wie kto znajdował się na pokładzie samolotu, który rozbił się pod wsią Piecziersk. Teraz należy czekać. Czekać na dowód jacy jesteśmy. Czy potrafimy być tacy dobrzy przez cały czas, czy tylko podczas tygodniowej żałoby. Pierwsze debilne komentarze już się pojawiły. Zarówno, wg niektórych dowcipne, jak i poważne komentarze jak ten posła Górskiego( ten od czarnych mesjaszów) w którym pan poseł snuje teorie spiskowe jakoby to wszystko było winą Rosjan. Rosjanie pokazali, że też mają serca i sumienia. Nawet były agent KGB. Scena, podczas której premier Federacji Rosyjskiej obejmuje premiera Polski to nie kremlowska gra mająca przysłonić ponury wizerunek władców Rosji. To zwykły ludzki odruch. Politycznie bardzo ważny. Ale słowo polityka od dziś może zacząć oznaczać zupełnie coś innego. Przynajmniej na gruncie krajowym. Bo nie potrafię sobie wyobrazić dalszej bitwy PO- PiS. Ba. Należy się zastanowić czy PiS dalej będzie istniał. Najprawdopodobniej prezes PiS-u, Jarosław Kaczyński odejdzie z polityki. PiS straci swojego sternika. Partia, która opierała się niejako na czczeniu braci Kaczyńskich, partia, którą kierował jeden człowiek, człowiek, który teraz opuści szeregi PiS-u. To nie wróży dobrze dla Prawa i Sprawiedliwości. Ale zostawmy na boku dywagacje polityczne.

Jeszcze parę zdań na temat samej katastrofy. Jako człowiek, który wychował się 200m od lotniska, na samolotach się trochę znam. I ze smutkiem muszę stwierdzić, że tym razem zawiódł człowiek. Oczywiście były jeszcze inne czynniki. Brak ILS, trudne lotnisko, samolot nie należący do najnowszych(ale prawny i nadający się do lotu) i w końcu ta mgła. Zdaje się, że to wszystko zostało zignorowane przez załogę samolotu. Presja. Wioząc tak zacnych ludzi można stracić głowę. Lecz czasem lepiej narazić się na reprymendę niż ryzykować tak wiele. Tym razem pilot zaryzykował. Niestety. Przy widoczności czasem poniżej 500m, lądowanie na lotnisku bez automatycznego sytemu lądowania jest bardzo ryzykowne. Pilot nie widział nawet pasa. Pilot nie widział jak nisko leci. Powinien posłuchać obsługi naziemnej i nawet kosztem spóźnienia na uroczystości polecieć na lotnisko zapasowe. Niestety. Presja.

Czy mimo ogromu tej tragedii są jakieś pozytywy? Zobaczymy co przyniosą następne tygodnie, miesiące. Zobaczymy jak będzie wyglądać kampania prezydencka. O ile w ogóle będzie miała miejsce. Nie pora teraz mówić kto co na tym zyska politycznie. Teraz należy jedynie w ciszy pochylić na chwilę głowę i szepnąć:
Cześć Ich Pamięci.

Płyta dnia XIX

2010-04-06T23:45:00.003+02:00

Metallica- Master Of Puppets

Są tacy, którzy twierdzą, że Metallica skończyła się w po wejściu bębnów w "(Anesthesia)- Pulling Teeth. Inni trwają przy Ulrichu i spółce nie bacząc na ich "potknięcia". Można być wiernym fanem i codziennie masturbować się patrząc na plakat Kirka Hammetta, można ich opluwać twierdząc, że teraz grają jakieś heavy-country. Jednego jednak nie można Metallice odmówić- "Master Of Puppets" to jedna z płyt, która ukształtowała rockowe mózgi większości dzisiejszych rockmanów.

Album zaczyna się spokojnym akustycznym intrem, by nagle przyłożyć nam tytułową baterię prosto w ryj. Ulrich potrafił jeszcze łoić jak należy, Hetfield śpiewał bez country- ziemniaków w gardle. Hammett zaś, gdyby stracił pracę i musiał pisać cv, spokojnie może wpisać sobie solo z "Battery" i innych. Po wspomnianym "Battery"- hymn pokolenia. Przynajmniej mojego. Nie znam cenionej się, metalowej kapeli, która nie wzięła by na warsztat "Master Of Puppets". Kwintesencja stylu jaki w owym czasie prezentowała Metallica. Niemal instruktażowy numer dla młodych bandów. Jest w nim wszystko. Pierdalnięcie, zwolnienie, chwytliwy do skandowania refren, i zabójcze( choć w miarę proste technicznie) solo. A to nie koniec perełek. "The Thing That Should Not Be" ma w sobie ciężar większy niż 10 statystycznych amerykanek. I znowu to solo... "Welcome Home (Sanitarium)" to z kolei tradycyjna metallicowa ballada. Panowie powoli tworzą klimat, by pod koniec zaserwować nam prawdziwą trashową galopadę. Ze wszystkich solówek gitarowych na tym albumie ta z kolejnego numeru- "Disposable Heroes", jest ponadczasowa. Posłuchajcie, a od razu załapiecie o co mi chodzi. Nieco polityczny wątek mamy w kolejnym "Lepper Messiah". I znowu ciężar. Wymieniłem trzech członków zespołu. Specjalnie. Bo tego ostatniego darzę największym szacunkiem. Zmarły tragicznie w nocy z 26 na 27 września 1986, Cliff Burton to moim zdaniem najlepszy basista jakiego miała Metallica. Dowód?Napisany przez Burtona "Orion". Niemal progresywny numer, w którym jednym dzieje się więcej niż na, powiedzmy "Load". Perełka. Na koniec dostajemy rasową trashówę, czyli "Damage Inc.". Jazda bez trzymanki pokazująca, że Metallica w tamtych czasach była zespołem wielkim.

Cóż. Różnie bywa z tą Metallicą. Dla mnie ta prawdziwa potrwała jeszcze gdzieś do okolic "Black Album". Gdzieś do pierwszego dźwięku "Nothing Else Matters". Jednak korzeni nie da się zatuszować. Na "Masterze" się wychowałem i nadal jak mnie najdzie jakaś sentymentalna ochota, odpalam sobie kaseciaka z właśnie tym albumem. Szkoda, że Metallica nie nagrała już nigdy takiego albumu. Z drugiej strony jego wyjątkowość pozwoliła mu uzyskać status legendy.

"Come crawling faster! Obey Your master! Your life burns faster! Obey Your Master! Master!"

Płyta dnia VIII

2010-03-29T15:38:00.004+02:00

Coma- Live

Pierwsza koncertówka w tym cyklu. Koncertówka świeża. Mimo tego, że bardzo świeża to podobno w całym Lublinie ostały się jej 3 sztuki. Dlaczego? Drodzy Państwo takie go albumu koncertowego w Polsce jeszcze nie było. Jak powiedział mój dobry przyjaciel Piotr K.- profesjonalizm przez duże K. Obok tego profesjonalizmu pełne szaleństwo. Brzmienie na poziomie światowym. Energia... Dwie Mongolie.
Płyta zaczyna się klasycznie. "Zaprzepaszczone siły..." od klimatycznego wstępu, po energetyczną końcówkę z prawdziwym kopem, zapowiadają, że podróż przez ten album będzie niezapomnianym przeżyciem. I jest. Już drugie "Pierwsze Wyjście z Mroku" wywołało u mnie ciary na całych plecach. Sądzę, że podobnie musieli czuć muzycy zespołu Coma gdy setki gardeł wykrzyczały "..ocaleje mimo to". Dalej lecą same klasyki. "Czas Globalnej Niepogody", "Święta", "Chaos Kontrolowany" brzmią nawet lepiej niż na płycie. Kolejny kop w ryj to "Trujące Rośliny" i "Transfuzja". Aż zaczynam bardzo żałować, ze nie było mnie tego wieczora w Warszawie. Co dalej. Znowu same klasyki. Poprzedzone niepublikowanym do tej pory utworem "Dyskoteki". Troszkę banalny tekst, ale melodia całkiem fajna. Jak to z Comą u mnie bywało, będę musiał go parę razy posłuchać zanim do mnie w pełni dotrze. "Skaczemy" to już istne szaleństwo. Szaleństwo przeradzające się w "Schizofrenie". Tak chorych dźwięków jeszcze do tej pory nie słyszałem w wykonaniu Matusza, Kobeza i Witosa i Marszałka. Sam Roguc też brzmi jak leczony w pobliskim szpitalu w Otwocku. Zatrzymajmy się na chwilę przy Rogucu. Jest jedna rzecz na tej płycie, która może lekko irytować. Roguc zaczyna powoli brać przykład z niejakiego Chrisa Cornella. Jego maniera jest czasem nie do zniesienia.(uprzedzę komentarze w stylu "ty też taką manierą czasem napierdzielasz"- tak czasem tak napierdzielam;D) Ale czym by był zespół bez charyzmatycznego wokalisty, rozpoznawalnego już po pierwszych dźwiękach. Wróćmy do płyty. Właściwie jej końca. A na koniec jak zwykle rozimprowizowany, nasączony solówkami i wokalną zabawą z publiką "Zbyszek". Na bis dostajemy dość przeciętne "Popołudnia...", okraszone jedną z lepszych gitarowych solówek (tu brzmiącą, że suty drżą) "100 Tysięcy Jednakowych Miast" i na do widzenia wgniatających w fotel "Świadków Schyłku Czasu..."
Szczerze mówiąc, porównując "Live" do nowego koncertowego wydawnictwa Quidam, to Coma bije na głowę "Strong Together". Profesjonalizm na takim samym poziomie, a do tego to brzmienie... Jak już wspomniałem koncertowe wydawnictwo jakiego w Polsce jeszcze nikt nie wydał. Jedzie do mnie DVD... Czuję, że będzie mokra noc. Czego sobie i Wam życzę.
" nie dajcie z siebie zrobić debili"- Piotr Rogucki w "Schizofrenii"

Podsumowanie tygodnia

2010-03-28T21:57:00.002+02:00

Był ten tydzień obfity w parę ważnych wydarzeń. Z poniedziałku się zaczęło promocją debiutu Acute Mind. Dalej nie mogę się oderwać od słuchania tej płyty. Naprzemiennie z "Incubate" Qube. Lecz drodzy moi dziś nadeszły do mnie 3 albumy, o których tu będzie głośno. Debiut zespołu Dianoya "Obscurity Divine", nowa Coma "Live" i koncertówka Quidam "Strong Together". Ale o tym w przyszłym tygodniu. Koncertowo było jeszcze Lao Che (na które niestety nie dotarłem) i ostatni koncert przed świętami- Vavamuffin. Relacja jakaś będzie. Może nie jutro ( jajeczka i takie tam), ale już niedługo. Jeszcze nie patrzyłem dokładniej w foty, ale coś będzie.

To lecimy z troszkę poważniejszym tematem. 20 tys. członków (PO) wybrało nam prezydenta. Będzie nim wyglądający i mówiący jak bohater PRL-owskich komedii Bronek Komorowski. Dlaczego wybrali nam? Bo nie wierzę by te wybory mógł wygrać ktoś inny. Kaczyńskiego mają już dość. Między innymi przez jego wpadki. Specjalnie o tym wspominam, albowiem już widzę wszystkie debilne teksty i zachowania Komorowskiego. Szczególnie na arenie międzynarodowej. Kaczyński jest śmieszny. To fakt. Ale jego cała postać wydaje się komiczna. Komorowski uchodzi za człowieka poważnego. Człowieka, który walczył z komuną, który swoje odsiedział. Tak. Niestety tylko za to się prezydentem nie zostaje. Dlatego też każda wpadka "przyszłego prezydenta wszystkich Polaków" będzie odbierana jako jeszcze większy wstyd. Może sztab PR zdąży w jakikolwiek sposób urobić Komorowskiego. POżyjemy zobaczymy. Ewentualnie zostaje jeszcze przedłużenie kadencji Leszkowi;) Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o wielkim przegranym POwszechnych wyborów prezydenckich- Radku Sikorskim. Radku Sikorskim, który jeszcze niedawno wydawał mi się znakomitym kandydatem. Nie komuch, nie idiota, w miarę wykształcony. Niestety okazało się, że ma jedną wielką wadę- potrafi pierdolić(wybaczcie, ale nie da się tego inaczej ująć) jak potłuczony. Do tego ten przyklejony sztuczny uśmiech. Tu spece od PR padli by na ryj z braku roboty. Szkoda Radka. Mimo tego, że ponad połowa członków(PO) miała wybory głęboko w dupie, to troszkę głupio poczuć się niechcianym, nielubianym i co tam jeszcze, w partii, którą się swym ryjem reprezentuje, wychodząc codziennie po mleko. No dobra z okładek gazet. Wielkie ogłoszenie wyników POwszechnych wyborów miało moim zdaniem innego bohatera. A raczej bohaterkę. Pani prezydent ( na szczęście tylko miasta Warszawa) Hanna Gronkiewicz- Waltz zafundowała mi rozrywkę na najwyższym poziomie. Jak to jest, że szanująca (albo i nie) się partia robi kierownikiem imprezy transmitowanej przez największe stacje radiowe i telewizyjne, osobę, która swą mową przypomina jednego z bohaterów filmów Monty Pythona. Z taką wadą wymowy nawet w sklepie spożywczym nie powinna pracować, a co dopiero prowadzić takie "gale". Cóż. Wszystkie te platfusy mają coś nie tak. Jak już się nauczą mówić poprawnie i wyraźnie, to pieprzą jak poje...no.

Koniec tygodnia przyniósł nam z powrotem wiarę w nasz sport. Oto znienawidzony przez większość forumowiczów (czytam Onet.pl) Robert Kubica zajął drugie miejsce w GP Australii. A ruski w dupie ciemnej i tym jakże miłym akcentem zakończę ten przydługi wywód. Na koniec dawno nie widziana lista:

1. Acute Mind- Sweet Smell Of Success
2. Qube- Obsession
3. Pink Floyd- Time
4. Pink Floyd- Echoes
6. Coma- Transfuzja( z lajfa miodzio)

Płyta dnia VII

2010-03-27T14:35:00.002+01:00

Acute Mind

Nareszcie. Znika niedosyt myspaceowych utworów. Nareszcie mamy pełny krążek Acute Mind. Tych, którzy pokazują że w Lublinie da się grać rocka progresywnego. Bez zbędnych, głupich wstępów przejdźmy do zawartości płyty.
Brzmienie płyty powala profesjonalizmem. Jest przejrzyście, selektywnie. Bogactwo wyłaniających się gdzieś zza głównej ścieżki motywów jest warte podkręcenia nieco głośników. Znane wcześniej utwory zostały przearanżowane. Czy wyszło to na lepsze? Cóż o gustach się nie dyskutuje. Dla mnie Stare wersje miały więcej kopa. Chyba najbardziej zmieniony jest, drugi na płycie, "Garden". No i jest coś w tym numerze, co mnie troszkę drażni. Dickinsonowe zaśpiewy w refrenie. Podobnie jak ostatni "Prophecy", który to mógłby spokojnie znaleźć się na krążku pt "Iron Maiden- przeżyjmy to jeszcze raz". Dobra, ale to tylko dwa minusy, które całkowicie nie mają wpływu na ogólny odbiór całego albumu. To może teraz perełki. "Sweet Smell Of Success"- genialna partia basowa w zwrotce. No i ten refren. Fajnie płynie. "Bad Incitements" to chyba najbardziej mroczny kawałek na całej płycie. I znowu te klawiszowe smaczki Doroty gdzieś w tle. Głośnik maks. No i w końcu mój faworyt- "Bonds Of Fear". Prawdziwy majstersztyk. Znowu zabawa z aranżacją w stosunku do wersji jaką poznałem kiedyś tam. Dalej jest ten sam kop. No i to orientalne, połamane solo Pawła Ciuraja... Jedyne co może troszkę przeszkodzić, to zbyt łagodny śpiew nowego wokalisty Acute- Marka Majewskiego. Więcej jaja i wgniata w fotel. Jeżeli jednak kogoś aż tak bardzo razi śpiew Marka zawsze może posłuchać kolejnej progresywnej perełki na płycie, czyli instrumentalnego "Faces". Oj dzieje się...
Podsumowując. Płyta genialna. Włączasz i słuchasz ile czasu starczy. I co najważniejsze, do krążka wraca się z wielką przyjemnością. Bardzo zasłużenie Acute Mind rusza niedługo w trasę koncertową z tuzami polskiego rocka progresywnego- Quidam. Na koncerty zapraszam. Najbliższy w Lublinie już 13 kwietnia. A ja wracam do debiutu. Arek Piskorek, Paweł Ciuraj, Dorota Turkiewicz, Marek Majewski, Darek Hanaj i Wojtek Rowicki- jakbyście znali- duży ukłon. Się należy. Pyszna płyta.
Bonds of fear fast tightened on You, You should try to face the truth

p.s. sorry album jest tak świeży że nie mogę znaleźć okładki;D wrzucę więc plakat o trasie koncertowej już przeze mnie wspomnianej. no. enjoy;D i widzimy się 13;)

Acute Mind, Londyn, 22 marca 2010, Graffiti, Lublin

2010-03-23T15:29:00.007+01:00

Dwie kapele. Dwa debiuty płytowe. I dwa jakże inne występy. Zaczął Londyn. Na scenie drętwo jak na wiecu PSL. Pod sceną... Nie dziwi mnie ten. Londyn to jeden z pierwszych lubelskich zespołów jakie poznałem. Wtedy jeszcze robił na mnie wrażenie. Dziś jest przykładem zespołu, który obrał złą drogę. Złą artystycznie. Dobrze, że kolejna lubelska kapela wypływa gdzieś dalej. Grają lekko, przyjemnie. Na dwa hity w radio starczy. Na koncercie po 15 minut słuchacz (czyt. Kolczyk) czuje się znużony. Zaczyna się wydawać, że ten utwór już był.

Z odsieczą dla uszu przyszedł Acute Mind. Kawał solidnej progresywnej muzy. Nowy wokalista już mniej rycerski, chociaż czasem brzmi jak Dickinson. A jak wiemy Bruce jest tylko jeden. Taki zamysł. Nic nie zrobisz. Muzycznie geniusz. Wszystko zagrane w punkt, bez najmniejszych odchyłów. Na scenie tym razem żywioł. To mój trzeci koncert Acute Mind i byłem bardzo mile zaskoczony. Scena żyła. Może poza schowanym za perkusją Darkiem. Acute Mind jedzie w trasę koncertową z tak przeze mnie uwielbianym Quidam i sądzę, że w pełni na to zasługują. Czuję, że rośnie prog-rockowa gwiazda. Płyty Londynu nie chciałem. Płytę Acute Mind już zaczynam czcić. O płycie niedługo. A już dziś 0 20.00 muzycy Acute Mind w audycji ProgGram Roberta Grablewskiego w Radiu Centrum ( www.centrum.fm). Focisza z koncertu tradycyjnie pod spodem.

Londyn

Acute Mind

Płyta dnia VI

2010-03-21T14:48:00.004+01:00

Qube- Incubate

Dzisiaj nietypowa płyta dnia. Nietypowa bo świeżutka i większość z Was mogła jej jeszcze nie przesłuchać. Najnowsze wydawnictwo lubelskiej grupy Qube. Drugie po bardzo udanym "Shapes". Album bardziej dojrzały i lepiej zrealizowany. Zaryzykuję stwierdzenie progresywny metal. Dzieje się dużo. Dużo, ale z głową. Praktycznie ten album ma wszystko co lubię w muzyce. Są klimatyczne zdelayowane momenty i jest kop. Perła w końcu wykorzystuje w pełni swoje warunki głosowe. Jak każdy z członków zespołu. Gajos gra mądrzej, oszczędniej. No może poza wstępem do "Mantis". Uznam to za małe solo;) Bardziej słychać też niebanalna grę basu. Efekt whammy w "Nothing" wypada genialnie. No i w końcu ulubieniec wszystkich moich koleżanek. Kamil Wiśniewski z roku na rok wydaje mi się coraz lepszy. Jego solówek słucha się z dużą przyjemnością. Nie ma przesadnych zapierdzielanek i popisów, jak to czasem bywa u młodych muzyków, gitarzystów szczególnie. Zdaje się, ze każdy dźwięk jest dwa razy przemyślany i to procentuje. Ostatni komponent całego zespołu, czyli Tomek Otto robi do tego wszystkiego świetne tło. Jest przestrzennie, ale gdy trzeba nie brakuje ognia.
Qube powoli wyrabia swój oryginalny styl. Może gdzieś pobrzmiewają echa Dream Theater. W niektórych partiach wokalnych słychać jakieś kornowe naleciałości.. Cały czas jednak jest to Qube. Qube bardziej progresywny niż kiedykolwiek. Dwa ostatnie numery na płycie czyli "Blame" i "Way To Nowhere" to prawdziwe prog-metalowe perełki. Widać, że panowie bawią się muzyką. Na dodatek robią to w taki sposób, ze słucha się tego z największą przyjemnością. Ze wszystkich lubelskich, wiosennych nowości ta płyta bije konkurencje na głowę. Co prawda krążki dwóch pozostałych zespołów (o nich będzie w przyszłym tygodniu) przesłuchiwałem pobieżnie i nie w całości, ale i tak już mam wyrobione zdanie. Qube zamiótł. Zamiótł i sądzę, że jeżeli dalej będą szli tą drogą, zamiotą nie tylko lubelski podwórko, ale i mogą zrobić dużo szumu na ogólnopolskiej arenie. W sumie to już zaczęli. Jeśli w przeciągu 2 lat nie staną się marką na miarę, powiedzmy Quidam, to ja spale swoją gitarę, bo będzie to znaczyło, ze nie warto grać w Polsce ambitnej muzy.
Put grenade to my mouth and take out the pin, take out the pin and go away...in the name of god

Płyta dnia V

2010-03-20T13:17:00.002+01:00

Turbo- Kawaleria Szatana

Przyszła pora na pierwszego polskiego reprezentanta w tym cyklu. Reprezentanta legendarnego. Czysty heavy metal, naładowany energią zdolną zasilić pół Mongolii. Od pierwszej nuty słychać inspiracje nurtem NWOBHM, a istne apogeum owych inspiracji słychać w kawałku "Brama Galaktyk". Brzmi jakby nagrywała go ekipa Steve'a Harrisa. Nie nie. Turbo to nie jakaś mierna podróba zachodnich kapel. Przede wszystkim wiele owych zespołów mogłoby pozazdrościć poznańskiemu bandowi jednej rzeczy- wokalu! Grzegorz Kupczyk to dalej jeden z najlepszych śpiewaków na polskiej scenie, nie koniecznie tylko rockowej. Na "Kawalerii Szatana" jego głos brzmi jak dzwon. Jest wszystko co powinien mieć idealny heavy metalowy wokalista. Jest brud, jest skala, jest drapieżność. Dla mnie jako człowieka, który coś tam pośpiewywał- niedościgniony wzór. Drugą ważną postacią w Turbo jest Wojciech Hoffman. To spod jego ręki wyszły wszystkie dzikie solówki na płycie. Szkoda, że panowie już ze sobą nie współpracują. Wracając do płyty, rzeczą jaka może drażnić, czy też może bardziej śmieszyć są teksty utworów. Może, ale nie musi. Moim zdaniem już lepiej jest słuchać opowieści o galeonach (Żołnierz Fortuny), czy apokaliptycznych dziełach szatana (Kawaleria Szatana cz 1) niż o durnych smokach i rycerzach z płyt Dio. No i ta okładka... Kojarzy mi się trochę z okładką "Leprosy" Death. Lecz i w tym widzę dobre strony. Kiedyś kupując płytę wiadomo było czego się spodziewać. Jest czacha- jest metal. Dzisiaj... Dzisiaj nie ma już takich płyt. Płyt które dają klasycznego metalowego kopa. Takiego, od którego chce się wstać i machać banią. Niekoniecznie dla szatana. Dla muzyki przede wszystkim. Klasyczna pozycja Turbo, w klasycznym składzie Kupczyk, Hoffman, Rutkiewicz, Łysów, Sors. Cytując Eda- Not everyone likes metal...FUCK THEM!!!

Wybacz wszystkim wrogom, podaj dłoń, zaduś swą agresję, zaduś zło...

Płyta dnia IV

2010-03-19T01:41:00.005+01:00

Dream Theater- Scenes From A Memory

Dziś wracamy do progresywnych brzmień. Progresywnych brzmień końca XX wieku. "Scenes From A Memory" to swoiste opus magnum grupy Dream Theater. Dramat w dziewięciu częściach. Koncept album wszechczasów. Od "Regression" po ostatni "Finally Free". Dzieło doskonałe. Płyta bazuje na utworze "Metropolis pt 1" i jest jego niejako rozwinięciem. Przez całą płytę słyszymy motywy z "Metropolis..". O tej płycie nie da się pisać. Tej płyty trzeba posłuchać i wczuć się w postać Nicholasa... Dla mnie prog-metalowy album wszechczasów. LaBrie, Petrucci, Portnoy, Myung, Rudess. Chyba nie przeskoczyli nigdy tego albumu. Sorry,że tak krótko. Ale "Scenes From A Memory" trzeba posłuchać....
What we have been is what we are...

Titus Tommy Gunn, 7 marca 2010, Graffiti, Lublin

2010-03-18T20:11:00.005+01:00

Hetfield, Mustaine, Titus. Co łączy te 3 nazwiska? Z pewnością nie posiadany majątek. To że słysząc Hetfield myślimy Metallica, Mustaine- Megadeth, Titus- Acid Drinkers. Titus postanowił przełamać ten "stereotyp" i zajął się swoim solowym graniem. Jak to wyszło? Muzyka to motorheadowa jazda bez trzymanki, pachnąca Jackiem Danielsem i marlborasami. Jest kop, jest jazda, jest rock'n'roll. Tylko, że wydaje mi się, że cały sukces (jeśli możemy o takowym mówić patrząc na frekwencje koncertu, która do wybitnych nie należała) opiera się głównie na osobie frontmana kultowego u nas Acids. Zresztą na sam koniec Titus zafundował nam "24 Radical Questions" Acidów właśnie. Nie zabrakło coveru Motorhead i jeszcze paru innych artystów, którzy niestety zakończyli już swój żywot, albowiem zamiast krwi mieli heroinę. Panie Titusie. Nie idź Pan tą drogą. Koncert na 4 z minusem za frekwencję. Tradycyjna galeria pod spodem.
P.S. Przed kapelą Titusa grał support, lecz szybko o tym przedstawieniu zapomniałem. Jeżeli któryś z członków zespołu, którego nazwy nie pamiętam, przez przypadek wejdzie na ową stronę...Cóż. Muszę się powtórzyć. Nie idźcie tą drogą. I każcie wokalistce zamiatać ulice. W końcu wiosna idzie, dużo kup będzie na chodnikach. Będzie to pożyteczniejsze niż jej drętwe jęki do mikrofonu;)

Płyta dnia III

2010-03-18T01:04:00.002+01:00

Alice In Chains- Dirt

Dzisiaj zmienimy troszkę klimat. Pewnie wielu spodziewało się, że ten album się tutaj prędzej czy później znajdzie. Arcydzieło grunge'u. Dirt grupy Alice In Chains. Cholernie brudne, cholernie chore i cholernie przygnębiające. Mimo tego bardzo wciągające.
Już na samym początku dostajemy kopa prosto w ryj. Ciężki riff w "Them Bones" to dowód na to, że z wielkiej czwórki zespołów z Seattle, to właśnie zespołowi Jerrego Cantrella było najbliżej do muzyki metalowej. Tak samo jest w kolejnym "Dam That River". Znowu ciężki riff, tym razem bardziej płynący. "Rain When I Die" to kwintesencja stylu Alicji. Psychodeliczny wokal w zwrotce i tzw "pierdalnięcie" w refrenie. "Pierdalnięcie", którego by nie było bez jednej osoby. Layne Staley. Postać kultowa i tragiczna. W odróżnieniu od niejakiego Cobain'a, wiadomo jest jak zginął. Narkotyczny duch wisiał nad każdym dźwiękiem jaki wydobywał z siebie Layne. Pewnego rodzaju spowiedzią jest utwór "Junkhead", w którym Staley zdaję się opisywać swoje spotkanie z miejscowym dealerem. Genialnym jest umiejętność łączenia przez Layne'a dwóch stylów śpiewania. Z jednej strony mamy jakby dźwięki psychopaty ( God Smack, Sickman), z drugiej zaś spokojne, w pewnych momentach niemal liryczne zaśpiewy jak w "Down In A Hole". Właśnie. Na Dirt oprócz narkotycznych, chorych i co tam jeszcze utworów mamy również hity. Wspomniany "Down In A Hole", "Angry Chair", "Would"( spieprzony już przez wielu wokalistów, z Jamesem Hetfieldem i Philem Anselmo na czele), czy prawdziwa perełka, opowiadający o wojnie w Wietnamie "Rooster". Mimo swego hitowego potencjału, utwory te nie tracą jednak na jakości i dalej jest to prawdziwe Alice In Chains.
Bez sensu rozpisywać się o tym, ze szkoda Staley'a itp. Swoje zrobił. Na pewno zapisał się złotymi literami w kartach historii muzyki. Panowie Cantrell, Inez i Kinney radzą sobie dalej. A ducha Layne czuć w powietrzu już od pierwszego dźwięku jego głosu na "Dirt". Na innych płytach również, ale o nich może innym razem.
But we are an elite race of our own. The stoners, junkies, and freaks

Płyta dnia II

2010-03-17T00:10:00.002+01:00

Arena- Songs From The Lion's Cage

Skoro już jesteśmy w progresywnym klimacie, to nie sposób abym pominął Areną. Nagrany w 1995 roku album "Songs From The Lion's Cage to płyta z niesamowitym klimatem. Spokojne klawisze w "Out of Wilderness", przeradzające się później w typowo arenowe granie, przenoszą nas w zupełnie inny świat. W klatkę lwa. Lew ten nie wypuszcza nas z niej jeszcze długo po wybrzmieniu kończącej płytę solówki Keitha More'a. Pośród typowo progresywnych, rockowych brzmień nie zabrakło miejsca na spokojniejsze wstawki. Chodzi tu oczywiście o miniaturki " Crying For Help". W pierwszej części słyszymy jedynie klasyczną gitarę, w drugiej coś na kształt klawesynu połączonego z fletopodobnymi dźwiękami ( wybaczcie ten brak profesjonalizmu, ale naprawdę nie znam tego instrumentu;D), a w trzeciej części klawiszową wariację z kultowym już, w niektórych kręgach, dźwiękiem oldschoolowego telefonu. Dźwiękiem, który przeradza się w automatyczną sekretarkę połączoną z wyciszonym wejściem do "Midas Vision". Później tylko, zagrane całym już zespołem "Crying For Help IV" i mój faworyt. Utwór, który gości w mym odtwarzaczu od pierwszego spotkania z owym dziełem. Prawie 15 minut progresywnej ekstazy. "Solomon". Dzieło, którego, moim zdaniem panowie Carson, Nolan, More, Pointer i Orsi nie powtórzyli na żadnej swojej płycie. I mimo, że wiele genialnych utworów wyszło spod ich ręki, to ta suita z ich debiutu najlepiej oddaje kunszt i geniusz Areny.
Album od początku do końca wybitny. Kolejny, którego słucha się od początku do końca. No i ta bitwa gitara vs. klawisze w "Solomon"... Na koniec cytat:
Does it matter to you? In the lion's cage we're all the same...

Nowy album Deftones już niedługo....

2010-03-16T20:31:00.005+01:00

Na 18 maja została zapowiedziana data premiery najnowszego krążka grupy Deftones- Diamond Eyes. Gdyby ktoś jeszcze nie trafił na teledysk do nowego singla to proszę bardzo linka zapodaję;)

www.youtube.com/watch?v=woR6ohiFeYE&feature=player_embedded#

Zapowiada się smacznie;D

Płyta dnia

2010-03-16T01:24:00.003+01:00

Tak się będzie nazywał nowy cykl, który sobie dziś wymyśliłem. Chyba każdego ogarnia kiedyś to nieprzyjemne uczucie pt "posłuchałbym czegoś, ale nie wiem czego". Spróbuję w tym pomóc;) Być może dla większości z Was płyty tu opisywane będą bardzo oczywiste. Być może większość z Was słucha tych płyt na co dzień. Jednakże gdyby ktoś nie wiedział jaką płytę zapuścić sobie w głośnikach, albo chciał się po prostu doedukować, poznać więcej muzyki, poszerzyć horyzonty myślowe itp, to ten cykl jest dla niego.

W pierwszym wydaniu nie może być niespodzianki. Płytą jaką dziś chciałbym polecić, w sumie to już do snu, a jak ktoś przeczyta rano, to na drogę do szkoły, jest Dark Side Of The Moon grupy Pink Floyd. Dla mnie płyta wszechczasów. 9 utworów połączonych w koncept album. Dzieło epokowe o prawdziwej naturze człowieka. O biegu, pieniądzach, szaleństwie. Album, który hipnotyzuje już od pierwszego uderzenia serca w Speak To Me/Breath ( tak nazywał się pierwszy utwór na pierwszej edycji płyty, dopiero później oba utwory rozdzielono, a że przyzwyczajony jestem do odłsuchiwania tego albumu z kaseciaka wydanego jeszcze przed mym na świat przyjściem to tak też napisałem;D).
Przypuszczam, że dźwięk otwierających się sklepowych kas i przesypywanych monet w "Money" jest znany każdemu, szanującemu się fanowi muzyki. Nie mogę powiedzieć, który utwór jest moim faworytem. Tej płyty słucha się całej i cała zachwyca. Natężenie dreszczy wzrasta u mnie zawsze gdy słyszę dźwięk bijących zegarów w "Time", niesamowity wokal Clare Torry w " The Great Gig In The Sky" czy patetyczny refren w "Us and Them".
Mason, Gilmour, Wright i Waters stworzyli arcydzieło, którego nikomu, nigdy nie uda się pokonać. Płytę, która oprócz muzycznej ekstazy, daje również dużo do myślenia poprzez swoją warstwę tekstową. I tak jak oczywistym było umieszczenie tej płyty na początku cyklu, tak oczywistym będzie zakończenie tego tekstu słowami dozorcy Abbey Road, gdzie płyta była nagrywana :
There Is No Dark Side O The Moon, Really. A Matter Of Fact It's All Dark...

Wypad na zadupia

2010-03-11T20:46:00.004+01:00

Raz kolejny dr Frąckiewicz zabrał nas w zadupia Lublina. Wszyscy wkroczyliśmy w świat ledwo stojących ruder, nazywanych przez niektórych miejscami zapomnianymi. Teraz je przypomnę. Taki krótki reportaż z naszego wypadu. Już niedługo foty z Titusa;) A tera slumsy lubelskie enjoy

2010-03-10T17:34:00.000+01:00

Grubson 3ODA KRU, 6 marca 2010, Graffiti, Lublin

2010-03-10T01:03:00.006+01:00

To na co czeka każdy szanujący się (lub nie) parch w Polsce. 3ODA KRU nawiedza miasto. I jak zwykle daje mega energetyczny show, okraszony dużą dozą parchastycznego humoru i hektolitrami alkoholu (co później skutkuje dwudniową chorobą autora). Tym razem biba była podwójna. Tak się szczęśliwie złożyło, że koncert pokrył się z urodzinami jednego z członków 3ODY- Metrowego. Cóż. Rzadko kiedy tak dobrze mi się foci i bawi na koncercie w takim klimacie. Żywioł... Relacja foto pod spodem. Trochę zabaw z lampą za co przepraszam każdego kto dostał błyskiem w jape;D Na zakończenie pozostaje tylko zakrzyknąć- YHYHYHY! YNY!

KFR2009

2010-03-06T01:49:00.006+01:00

Pod tym tajemniczym skrótem z tytułu posta kryje się nazwa konkursu na najlepszą fotografię roku 2009. Kolczyk wziął udział. Niestety tylko w kategorii open. Co to oznacza? Ano to, że na 37, bodajże, stronach znalazło się od zajebu masakrycznych zdjęć. Masakrycznych w sensie beznadziejnych. Mam swoich faworytów. Ale nie będę ich promował, albowiem sam bym ugryzł jakąś nagrodę. Wpadłem na pomysł takiego małego plebiscytu na najlepsze zdjęcie 2009 roku, wykonane przez Kolczyka. Foty te same co w konkursie ogólnopolskim. Życzta powodzenia. A ja zapraszam do głosowania w naszym małym konkursie na KFRWPK2009 ( Koncertowa Fotografia Roku Wykonana Przez Kolczyka 2009) oto foty:

Latający Pietro z Peyoti For President na festiwalu Inne Brzmienia w Lbn

Coma w Graffiti i świadkowie schyłku czasu królestwa wiecznych chłopców i zaprzepaszczonych sił wielkiej armii świętych znaków pon wyjściu z mroku

Mortuus z Marduka na Blitzu tegorocznym w Graffiti

Roguc niesiony przez świadków blablabla... w Grafie

Muniek na Kozienaliach tegorocznych

Krótka lekcja historii

2010-03-06T00:23:00.005+01:00

Nie lubię robić ludziom dobrze. Wiem, że moje wybitne teksty i fotografie sprawiają, że życia czytelników, czy też obserwatorów, stają się lepsze. Dzisiaj, jako że nie lubię robić dobrze, zachmurzę nieco klimat.
Przeanalizowałem swoje zainteresowania, i historia, specyficzna historia, jest chyba największym z nich. Historia smutna i okropna. Staram się od lat zrozumieć to co działo się w Europie w latach 39- 45 XX wieku. Staram się czytać, oglądać, studiować wspomnienia, dokumenty i odwiedzać takie miejsca jak Birkenau czy Majdanek. Staram się to wszystko robić bez uczuć. Na tych parę chwil wyłączyć empatię ( o ile takie coś w moim przypadku istnieje) i inne podobne mechanizmy w głowie. Zazwyczaj słyszę, że gadam jak naziści, że muszę coś czuć. Moim zdaniem zrozumieć tzw. holocaust może tylko ten, który coś na ten temat wie. Może nie zrozumieć, ale przybliżyć się do pojęcia chociażby małej części tej zbrodni. Gdy wrażliwa Mariola przeczyta jedną książkę, jakich przez moje ręce przewinęło się już kilkadziesiąt, rozpłacze się i sobie odpuści. Ja zdaję sobie sprawę z okrutności holocaustu. Nie płaczę tylko nad losem każdej zamordowanej osoby. Staram się to przeanalizować, by móc później oddać hołd dla ofiar holocaustu, przekazując moją wiedzę nowym (głupim jak ch***) pokoleniom. I pisząc o holocauście nie mam na myśli tylko i wyłącznie mordu wymierzonego w naród żydowski. Pamiętajmy też o Romach, Polakach, Rosjanach czy nawet samych Niemcach, którzy zginęli bo jakiś kurdupel nawpieprzał się wursta, popił browarem, nasłuchał Wagnera( którego notabene uwielbiam), poczytał Nietzschego i postanowił rozpiździć Europę w pył, mordując przy tym parę milionów istnień. Tak. Żydzi ucierpieli najbardziej. I nikt nie ma prawa temu zaprzeczać. Nikt tez nie ma prawa przywłaszczać sobie tej tragedii. I nikt nie ma prawa o tym zapomnieć.
Dobra dosyć tych rozmyślań. Mata tu mój mały reportaż. Dobrej nocy!

Jelonek, 28 lutego 2010, Graffiti, Lublin

2010-03-04T17:22:00.005+01:00

Przeżyłem Farben Lehre, KSU, Acid Drinkers, Vader, Marduk, Hate, Vedonist,Fateborn, Qube, Ametrie, Zabili Mi Żółwia, Koniec Świata, Happysad, Kult, TheBrew, Comę i jeszcze parę innych mniej znanych, ale równie żywiołowych kapel. Fociłem zarówno z kimś na plecach, jak i u kogoś na kolanach. Nad moją głową nie raz przelatywał "pływak". Aż w końcu dostałem w łeb. Dostałem w łeb na koncercie...hm... "skrzypcowym". Nie mam jeszcze takich zdolności i sprzętu jak chociażby Robert Grablewski, by robić foto w młynie. Jelonek, wybaczcie za wyrażenie, rozpiździł Graffiti w pył. Niestety glan jednego z pływaków "rozpiździł", a przynajmniej skutecznie uniemożliwił używanie narządu wzroku i z focenie nici. Jeszcze smutniejszy jest fakt, że było to na początku koncertu. Skromna relacja foto, obfitująca w przeraźliwy szum, poniżej. Zawiedzionych i zaniepokojonych fanów mej twórczości, przepraszam i zapewniam, że wszystko jest ok i same dobre kadry jeszcze przede mną;D

A tak sie bawilim po;D Wersja ze szmatanem i bez;D Btw zastanawiam się ile to już wspólnych Kolczykowo- Grableskich koncertów i takich wspólnych fot;DDDDDDDD

fotografowała Nas Gosia Grablewska;)

Normalsi, OverHood, 26 lutego 2010, Graffiti, Lublin

2010-03-01T17:43:00.005+01:00

Tak był koncert wtedy co był i zagrali dobrze. Oto fotografie wykonane przeze mnie wtedy jak koncert był. ha ha ha. a tak bardziej z mózgiem i nie w stylu większosci recenzentów? OverHood usłyszałem pierwszy raz w życiu i pozostawili we mnie raczej miłe odczucia. Lekka, swobodna muzyka gitarowa z rapującym nieco wokalem, podlana różnymi smaczkami serwowanymi przez dj'a.

Normalsi zaś już drugi raz wgnietli mnie w parkiet. Chypis i spółka powodują, iż zastanawiam się czy Comie należy się miano najlepszego bandu z miasta Łódź. Zagrali praktycznie wszystko czego oczekiwała publiczność. Nie ma mowy, Łajza, Komin czy Wielki B, to koncertowe hity na wysokim poziomie( jakby to idiotycznie nie brzmiało). No to patrzcie zdjęcia bo jakoś nie mam weny do pisania...

Przykro mi Ukraino

2010-02-10T23:28:00.002+01:00

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, że zwycięzcą wyborów prezydenckich na Ukrainie został Wiktor Janukowycz. Co to oznacza? Na salonach nadal, samotnie będzie straszyła Frau Merkel. A poważniej?

Nie od dziś wiadomo, że Janukowycz, nie kryje uwielbienia dla Kremla. Nie pcha się z butami do łóżka jak to zwykł czynić prezydent Łukaszenka, ale etykieta "sługi Moskwy" może do niego pasować. Dla Polski jest to mały policzek ze strony Ukraińców. Dla tej części Polski, która propagowała wielką przyjaźń polsko- ukraińską, a także, a może przede wszystkim, dla Lecha Kaczyńskiego, który Ukraińców traktował jak braci i gotów był sam pójść na wojnę w imię pomarańczowej rewolucji. Kaczyńskiemu dostało się podwójnie.
Parę dni temu, doktor honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, największy obok Micheila Saakaszwilego, przyjaciel pana prezydenta, Wiktor Juszczenko, nadał tytuł bohatera narodowego, zbrodniarzowi Stepanowi Banderze. Przywódcy OUN- UPA. Tej samej organizacji, której członkowie, dokonujący rzezi na Wołyniu, robili wśród swoich szeregów swoiste konkursy na najbardziej wyrafinowany sposób zadania bolesnej śmierci. Dla rozluźnienia nieco atmosfery warto dodać, że przywódcą pierwszego uformowanego w październiku 1942 roku wojskowego oddziału Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów był niejaki Serhij Kaczynskiy.

Wydaje się, że plany wstąpienia Ukrainy w szeregi NATO czy Unii Europejskiej poleżą jeszcze troszkę w zakurzonej szufladzie w Kijowie. "Komsomolskaja Prawda", gazeta związana z Kremlem, podała, że Rosja i Ukraina już planują wspólne ćwiczenia sił lotniczych i przeciwlotniczych. I nie wydaje się możliwym by do Rosjan i Ukraińców dołączyli np Francuzi, Niemcy czy Amerykanie.

Po 5 latach szerzenia względnej cywilizacji u naszych wschodnich sąsiadów, wydaje się że były to lata stracone. Wszystko wraca do dawnego porządku. Wydaje się, że Ukraińcy mocno wzięli sobie do serca powiedzenie, że stara miłość nie rdzewieje. W obliczu wspólnego EURO 2012 można czuć pewien niepokój. Ukraina nie stanie się może drugą Białorusią, ale im mniej wśród naszych sąsiadów przyjaciół Moskwy, tym dla nas lepiej. Dla fanatyków europejskiej Ukrainy pozostaje jeszcze nadzieja w pozwach Julii Tymoszenko, która wszędzie węszy oszustwo i już dziś oskarżyła Janukowycza o fałszowanie wyborów. Dla tzw "czerwonej hołoty" obecne wyniki to informacja równie radosna, co narodziny dziecka. A pani Henia z bazaru ma to głęboko w dupie...
A w ogóle to chce by mnie osobiście przeproszono za Wołyń! A Lwów i tak jest polski...

Donaldinho rezygnuje!!!

2010-01-28T19:22:00.003+01:00

Donald Tusk nie będzie brał udziału w batalii o fotel prezydencki. Premier sam poinformował o tym na dzisiejszym spotkaniu na Giełdzie. Zastępstwa dla Tuska niestety, jak na razie, nie znamy.

Początkowo opozycja sugerowała, że zwołane spotkanie ma na celu odwrócenie uwagi opinii publicznej od przesłuchania Mira Drzewieckiego przed tzw. komisją hazardową. Wystąpienie bowiem miało odbyć się w czasie, gdy przesłuchanie już trwało. Na nieszczęście opozycji przewodniczący Sekuła zarządził przerwę do 11:30 i z kolejnej teorii spiskowej nici.

Wszyscy na raz zadali sobie jedno pytanie. Kto zamiast? Spekulacji jest wiele.

Marszałek Komorowski- gdyby został prezydentem budżet państwa zaoszczędził by na nowych samolotach albowiem jak sam mówił, polski pilot poleci nawet na drzwiach od stodoły. A jak wiemy prezydentów nie wozi byle kto, tylko najlepsi. Poza tym pomyślmy o naszych stosunkach z Izraelem... Panie...

Radzio Sikorski- niesforne dziecko polskiej polityki. Raz w PiS-du raz w PO. Największy salonowiec wśród polskich polityków. Zna każdego i z każdym pił herbatę o piętej po południu. Swoją prawą ręką uczyniłby panią Dodę. Niestety w obawie przed zjedzeniem, unikałby krajów afrykańskich...

Janusz "Polmos" Palikot- jeżeli Radzio jest niesforny, to Palikot przy nim jest niemal wyrzutkiem. Spotkania w Pałacu Prezydenckim, zapamiętałyby wszystkie głowy państw w nim goszczące. Każdy na wejście dostałby walizkę "małpek", wibrator i nabity jedną kulą pistolet, gdyby coś poszło nie tak. Przy boku najchętniej widziałby jakiegoś geja z SLD.

Włodimir Cimoszenko- jakieś głosy z lasu doszły opinię publiczną, że i nasz największy leśniczy wśród polityków mógłby przejąc schedę po Tusku. Niestety. Okazało się, że niedosłyszał. Zamiast tego, że zrezygnował Tusk, usłyszał, że rezygnuje Miedwiediew. Zawiedziony wycofał się.

Lech "Bolek" Wałęsa- naprawdę nie chce pan, ale musi? Może się pan Leszek zastanowi...

Reszta kandydatów to Miro, Grzechu i Zbychu. No, ale oni musieliby najpierw zagrać w karty aby wyłonić kandydata z ich trójki.

W wielkiej kropce jest teraz Lechu Kaczyński. A raczej jego spece od PR (dla debili: Public Relations). Bo nie trzeba być politologiem by domyślić się, że cała kampania ze strony urzędującego prezydenta, była skierowana na jednego kandydata- Tuska. Kogo teraz się czepi Kaczyński? Wydaje się, że Lechu stracił najpotężniejszą broń...

Polityka jest jednak nieobliczalna i za parę miesięcy może się okazać, że Donaldinho w obliczu " próśb Polaków" powróci do gry... Pożyjemy, zobaczymy.

Miasto Nocą

2009-12-11T19:04:00.003+01:00

W oczekiwaniu na koncertówki, a sporo ich będzie, coś z zupełnie innej beczki. Parę zdjęć Lublina nocą. Enjoy

The Devin Townsend Project- Addicted

2009-11-19T15:14:00.002+01:00

"Addicted" to drugi, po "Ki" wydanym na początku tego roku, z czterech planowanych albumów The Devin Townsend Project. Jak nazwa sama wskazuje, głównym mózgiem całego zamieszania jest Devin Townsend, muzyk, który oczarował mnie swoimi niesamowitymi warunkami wokalnymi na albumie "Sex&Religion" Steve'a Vai'a. W jego karierze jest to 11 album solowy. I jest albumem zupełnie innym niż reszta dotychczasowych dokonań.

"Addicted" to bardzo kobieca płyta. Kobieca ze względu na udzielającą się na niej Anneke van Giersbergen, ex- wokalistki holenderskiego The Gathering. I trzeba przyznać, że Anneke idealnie wpasowała się w specyficzny klimat kompozycji Devina. Śpiewa w niemal każdym utworze, raz solo, raz w duecie z Townsendem. Oboje tworzą świetną wrzasku i spokojnych, niemal dziewczęcych wokaliz. Po bardzo spokojnej, miejscami akustycznej "Ki", Devin wrócił do mocniejszych kompozycji. Nie tracąc przy tym charakterystycznego dla jego twórczości stylu i klimatu. Dalej mamy kosmiczne akordy, które chyba tylko sam Townsend potrafi zagrać. Ale nie brakuje również przebojowości i niemal popowych nut jak w "Bend It Like Bender" czy mocno balladowym, aczkolwiek dalej townsendowskim "In- Ah". Devin kojarzony jest z rockiem progresywnym, którego tutaj w najczystszej formie jest niewiele. Nie jest to jednak żadną stratą, albowiem płyta ta jest doskonała od początku do końca. 46 minut muzycznej uczty w krainie od lat niezmiennie w jednym kierunku kreowanej przez Townsenda.

Jeśli miałbym w tym momencie wybierać płytę roku, to ze wszystkich wydanych w 2009 "Addicted" ma z pewnością miejsce w pierwszej trójce. Lubię płyty, które zaczynam słuchać i słucham do końca, po parę razy. Takie jest najnowsze dzieło Devina. A na 2010 planowane jest wydanie pozostałej dwójki albumów. "Deconstruction" i "Ghost" będą najbardziej przeze mnie wyczekiwanymi wydawnictwami przyszłego roku. I think I'm addicted...

LUDZIE!!!

2009-11-04T00:18:00.003+01:00

Nie było podsumowania tygodnia albowiem autor zagubił się ogólnie w czasie i przestrzeni. GRYPA IDZIE!!!

Happysad, 28 października 2009, Graffiti, Lublin

2009-10-30T17:15:00.006+01:00

Nazywają swoją muzykę rockiem regresywnym. Ja osobiście zauważyłem podczas całego koncertu element charakterystyczny dla grania progresywnego. Pukacie się w czoło? W rocku progresywnym istnieje pojęcie suity. Długi utwór bazujący na danej melodii, danym motywie. I taki właśnie był koncert Happysad. Jedna, wielka, ponad dwugodzinna suita. Ta sama melodia, czasem przerywana piskiem gorących emo- piętnastek. Jednak z przykrością muszę stwierdzić, ze jest to dobry zespół. Może nie pod względem kompozycji. Może nie są jacyś mega- atrakcyjni na scenie. Jednak mają coś czego może pozazdrościć każdy młody zespół. Dar do pisania chwytliwych, prostych, banalnych tekstowo piosenek. Tak. Piosenek. Wypełniony po brzegi klub Graffiti to najlepszy tego przykład. Każdy zanuci, każdy zapamięta tekst. Dla człowieka słuchającego zupełnie innej, bardziej wymagającej muzyki jest to śmieszne. Jednak gdy spojrzeć przez pryzmat rynku muzycznego... Jeśli ktoś chce, w imię hasła "rock regresywny", cofnąć swój umysł muzycznie, Happysad jest najlepszym do tego zespołem. Ja odtruwałem się nowym Slayerem, którego recenzja poniżej... Słowo o świetle. Happysad jak każdy ceniony zespół ( a do tego miana chyba pan Kawalec i spółka aspirują) przywieźli swojego światłowca... Może sprawdziłby się na mszy w kościele w Parczewie... Coś jednak się udało wyciągnąć. Enjoy. I nie słuchajcie Happysad bo to grozi kalectwem uszu i umysłu.

Slayer- World Painted Blood

2009-10-30T15:07:00.003+01:00

Mówiło się kiedyś, o ile nie mówi do tej pory, o Wielkiej Trójcy Trash Metalu. Metallica, Megadeth i Slayer. Był jeszcze Anthrax, ale mało kto o nich pamięta. Zostańmy więc przy Trójcy. Metallica jak wiadomo skończyła się na wejściu bębnów w "Anesthesia (Pulling Teeth)". Była później płyta "Master of Puppets", ale to już nie to samo. Megadeth z kolei to porcja frustracji Mustaine'a. Z małymi przebłyskami geniuszu. Przez fanów mocnego grania i tak uważana za komerchę. I wśród tej trójcy tylko jeden zespół zdaje się mieć wszystko i wszystkich w głębokiej dupie...

Slayer od początku kroczy swoją drogą. Czasem jest dobrze, czasem wybitnie. Slayer nie ma złych płyt. Gdyby porównywać najlepsze płyty wspomnianej już Wielkiej Trójcy, pod względem rewolucji jaką owe zrobiły w muzycznym światku, to Slayer i ich "Reign in Blood" bije konkurencję na głowę. Podobno płyta zamiast 28 minut miała trwać dwa razy dłużej. Dave Lombardo po prostu nagrał partie bębnów dwa razy szybciej i tak już zostało. Co przynosi nowa płyta? Zero zmian składu, zero zmian jeśli chodzi o warstwę tekstową i zero zmian stylu. Nie jest to może sieka na miarę wspomnianego "Reign in Blood". "World Painted Blood" to wypadkowa wszystkich płyt Slayera. Są tu i ultra szybkie tempa z pierwszych płyt, i wolniejsze momenty w stylu "Seasons in the Abyss". Są bitwy na solówki w wykonaniu duetu King/Hanneman. Gra Lombardo przypomina stare, bardzo dobre czasy i utwierdza w przekonaniu, że jest jeden bębniarz, który powinien obsługiwać gary w Slayerze. W końcu Tom Araya. Dla niego nie liczy się wiek. Wydziera się jakby miał 20 lat. Wśród tych wszystkich klasycznych cech nie zabrakło np wstawek żywcem wyjętych ze stylistyki HC. W "Public Display of Dismemberment" słyszymy nawet blasty- kolejny dowód na świetną formę Lombardo. "Human Strain" przywołuje na myśl pewien przebój sprzed lat. Spokojnie odgadniecie który.

Slayer to znakomity przykład tego, jak stworzyć znakomity duet kompozytorski. Metalowe zacięcia Kerrego Kinga w połączeniu z punkowymi upodobaniami Jeffa Hannemana daję mieszankę wybuchową. Mieszankę, która w ciągu 28 lat zjednała sobie rzeszę wiernych fanów. Ba! Wyznawców. Ludzi, którzy dadzą się pokroić za nową płytę ich kapeli. Mieszankę której fundamentalny skład nie zmienia się od 28 lat. Może czasem wzbogacona jest o dodatki, co nadaje jej tylko smaku. Smaku potu, krwi i najczystszego trash metalu. "World Painted Blood" udowadnia, komu należy się tytuł króla trashu. I na pewno miejsce w pierwszej piątce metalowych bandów wszechczasów. Płyta na 6. Z plusem nawet.

Podsumowanie tygodnia

2009-10-25T23:41:00.003+01:00

Miniony tydzień był nudny. Przynajmniej muzycznie. Żaden zespół nie chciał zagościć do Lublina. To dziś wyjątkowo będzie troszkę mniej muzyki. Mówiąc konkretniej dopiero na końcu.
Oczywiście tematem numer jeden w każdym domu była polska walka wszechczasów. Duży miał prać się z małym. Co wyszło wszyscy widzieliśmy. Mały pieprznął dużego parę razy, duży padł i sędzia dostał informację, że jak duży jeszcze raz dostanie w ryło to umrze albo gorzej, zrobi się jeszcze głupszy niż jest i nie będzie miał czasu na emeryturze, bo zewsząd nachodzili go będą dziennikarze, chcący zrobić wywiad z najgłupszym człowiekiem świata. Prezes pisdu już zaciera ręce i planuje poniedziałkową konferencję prasową. Po co? By ogłosić kolejną aferę w polskim sporcie, której winni są platfusy i niemcy! I oczywiście pokazać wniosek o powołanie sejmowej komisji śledczej ds. walki Adamek- Gołota. Jak stwierdził mój przyjaciel- Ch*j z tym czy Adamek czy Gołota, wygrał nareszcie Polak.
Kolejnym oklepanym jak tajska dziwka tematem minionego tygodnia była afera hazardowa, a raczej to kto kogo i w jaki sposób będzie opluwał, przez następnych parę miesięcy w tzw komisyji śledczej. Czy platfusy kaczorów, czy kaczory platfusów, czy platfusy i komuchy kaczorów, może komuchy i kaczory platfusów. Popieram jakże żartobliwy pomysł jednego z posłów partyji czerwonej, aby stworzyć komisję badającą czy podczas bitwy pod Grunwaldem nikt nie zrobił żadnego przekrętu. Dla panaosła to była wypowiedź jakże żartobliwa. Dla mnie całkiem poważna propozycja. A przynajmniej pracę takowej komisyji przyniosły by podobny efekt do wszystkich komisyji. I tak na koniec wszystko pójdzie na niemców, komunistów i żydów.
Z powodu kaca wybaczcie, że na tym zakończę podsumowanie.
na koniec lista empetruchów:

1. Alice In Chains- najnowszy album "Black Gives Way To Blue" dlaczego to parę postów niżej
2. Kaliber44- "Księga Tajemnicza. Prolog" dla przypomnienia, że w Polsce kiedyś grało się nie tylko dobrą muzykę rockowa
3. Protest The Hero- Sequoia Throne, miazga totalna, w dodatku progresywna
4. Bobby Vinton- Blue Velvet, najlepszy na stanie w deszczu z papierosem w ustach
5. Parę nokturnów Fryderyka Chopina ze względu na sentyment i bezgraniczną miłość do klasyki

płodnego tygodnia

MKolczyk

Wigilia Nowej Evangelii, 25 września 2009, Graffiti, Lublin

2009-10-23T16:42:00.009+02:00

Staroć lekki. 4 kapele. Dużo mocy.

Razor Of Death- krzykliwy, głośny energiczny www.myspace.com/razorofdeathpl

Insanity- hardcoreowo-kornowo, czyli druga kapela Perły z Qube, troszkę w cieniu, mają zajebisty power, nisko stroją i grzeją aż miło www.insanity.art.pl

Fateborn- depczą Qubeom po piętach, szybko, głośno, ale coraz więcej w tym myślenia, napić też się lubią, obecnie wspomagani przez niejakiego Gajosa znanego....z QUBE! www.fateborn.com

Fractal- KoRn, KoRn, KoRn i...KoRn!!! www.fractal.rox.pl

Alice In Chains- Black Gives Way To Blue

2009-10-23T13:44:00.002+02:00

Długo nie mogłem włączyć tej płyty. Layne nie żyje. Alice In Chains też powinno! To tak jakby wskrzesić Nirvanę. I miast Cobaina wsadzić jakiegoś opalonego zastępcę. Kazać śpiewać jak Kurt i cacy. Trzepiemy kasę. Zaryzykowałem. Pierwsze wrażenie? Poczułem w pokoju obecność kogoś jeszcze. Tego małego, chudego człowieka z wielkim głosem. Tak Drodzy Moi. Do tej płyty jest rozdawany duch Layne'a. William DuVall dobrze wywiązał się z pokładanych w nim nadziei. Powiedzieć, że jego głos jest podobny do głosu Staley'a to tak jak porównać Jezusa z ojcem dyrektorem. Niby branża ta sama, a jednak troszkę inny sposób jej wykonywania. Momentami jednak słyszymy te charakterystyczne zaśpiewy w wyższych rejestrach, znane z poprzednich płyt. Zostawiając sprawę wokalisty i przyjmując, że śpiewa dobrze. Nowa Alice In Chains to grunge. Oczywiście nie ten sam z początku lat 90'. Grunge odmłodzony. Przemyślany. Nie chcę porównywać z nowym Pearl Jam, albowiem to zupełnie inna bajka. Nowa Alice In Chains to psychodelia. Psychodelia i klimat jaki towarzyszył poprzednim nagraniom Cantrella i spółki. Niestety nowa Alice In Chains wydaje mi się być, troszkę cover bandem starej Alice In Chains. Nie piszę tego z punktu widzenia muzyka, dziennikarza czy innego "znawcy". Piszę to ze względu na moją miłość do tego zespołu. Fanatyzm i oddanie. I wiem, że jest wielu kapryśnych fanów, którzy powiedzą tak samo. Że nowy wokalista ssie, że Layne, że to, że tamto. Nie wiem jak jest z sympatią do ssania u Williama, ale nie mam do niego żadnych zastrzeżeń. No może czasem próbuje naśladować, ale to zauważy jedynie fan znający repertuar na pamięć. Bardziej chodzi mi o muzykę. Spomiędzy świeżych riffów, wychodzą te stare zmory. Riffy genialne, tutaj niestety pełniące rolę zmory. Zmory, która atakuje znienacka. Niestety. Tak samo jest z melodiami. Też niby nowe, ale słyszane jednak gdzieś w okolicach albumu Dirt. Nie sposób przytoczyć tu konkretnego tytułu, minuty, sekundy. Wystarczy posłuchać całości i samo wyjdzie.
Nowa Alice In Chains. Coś o czym nigdy nie myślałem. Wydawało mi się to nierealne, niemożliwe. No bo jak? Wykopać Layne'a i kazać mu śpiewać? Później zobaczyłem jakiś teledysk podpisany "Alice In Chains z nowym wokalistą". Zmagający się z, którymś z wielkich klasyków. Popukałem się w czoło i wyłączyłem. Dziś słucham najnowszego krążka i jestem zadowolony. Zadowolony z materiału. Nie z nowej Alice In Chains. "Black Gives Way To Blue" to dla mnie album zupełnie nowego zespołu. I w tej kategorii płyta ma 4 z plusem na zachętę. W kategorii płyta Alice In Chains niestety szary koniec.

Qube, 17 października 2009, Ragnarock, Lublin

2009-10-21T16:53:00.003+02:00

Nie chce mi się pisać raz kolejny na temat Qube. Zespół wybitny. Zespół, który nie wiem dlaczego nie ma jeszcze kontraktu. Nie ma słabych stron. Foty niestety z lampą. Klub Ragnarock mógłby zainwestować w lepsze oświetlenie.

Podsumowanie tygodnia

2009-10-19T00:39:00.006+02:00

Tym razem będzie bez fot. Ogólnie podsumowania będą bez fot.
Muzycznie miniony tydzień upłynął bardzo płodnie, że się tak dziwnie wyrażę. Pierwszą miłą niespodzianką był zespół Disperse. Pamiętam jak ja grałem mając lat 15... Może nie była to muzyka ogniskowa w stylu CDaC i miliard kombinacji na tych trzech akordach, ale o graniu rocka progresywnego nawet wtedy nie śniłem. Nirvana, przeplatana, mniej lub bardziej zrozumiałymi solówkami. Aż tu nagle staje przede mną (albo ja przed nim, jak kto woli) piętnastoletni chłopiec i wymiata takie rzeczy, w takich podziałach itp, że szczena opada niżej niż podłoga. Gra tak nie przejmując się, ze jest supportem gwiazdy europejskiego formatu. Gdy ja będąc 16-to letnim szczylem miałem zaśpiewać przed kapelą Yattering, sikałem w gacie przed, w trakcie i długo po koncercie. Ze stresu. Mam nadzieję, że Disperse nie zbłądzi, nie rozjedzie się po Europie czy w jakiś inny sposób nie rozpadnie, jak to bywa w przypadkach wielu młodych kapel.
Swoją klasę raz kolejny udowodnił lubelski Qube, który w sobotę grał koncert w klubie Ragnarock w Lublinie.(zdjęcia niebawem) Perła i spółka to rozpędzona maszyna do tworzenia muzyki wybitnej. Wybitnej w swej mocy i niecodzienności. Nowy materiał zapowiada się niezwykle ciekawie i może spokojnie konkurować z utworami z pierwszego krążka "Shapes".
Jeśli już przy płytach jesteśmy to pragnę serdecznie pogratulować mojemu "ziomalowi z osiedla". Lasio i jego "Uwierz W Siebie" to debiut osiedlowej sceny muzycznej. Troszkę odbiega co prawda od stylistyk mi najbliższych, ale patriotyzm lokalny ponad wszystko. Płyta wpadła mi w dłonie dopiero dziś więc pozwolę sobie jej krótką recenzję sklecić niebawem po większym wsłuchaniu w materiał.
Zostawmy na chwilę muzykę z boku.
Co jeszcze przyniósł miniony tydzień? Utwierdził mnie w przekonaniu, ze wyrzucę telewizor, odgryzę głowę albo nazwę skończonym debilem, baranem, imbecylem, ćwokiem, niedorozwojem etc, każdego kto jeszcze raz mi powie cokolwiek o globalnym ociepleniu klimatu. Jeżeli dowodem na to, że owo ocieplenie istnieje jest to, ze 14 października za moim oknem widzę pół metra śniegu, mieszkając w strefie umiarkowanej naturalnie, to albo ja jestem chory, albo Greanpeace nie ma już pomysłów, dzięki którym jego członkowie mogliby spokojnie przywiązywać się do drzew, kominów i tym podobnych. Tylko to mnie zdenerwowało w corocznym "nagłym ataku zimy". Śnieg jest fajny. Śnieg leży na ławkach. A gdy leży na ławkach nie ma dresa na ulicach. Widzicie pozytywy?
Nic się nie stało! Polacy nic się nie stało! Otóż stało się! 11 baranów zwanych "reprezentacją narodową w piłce nożnej", ośmieszyło nasz kraj przed całym światem. Zawsze mogło być gorzej. W końcu jesteśmy przecież przedostatni w grupie. Wyprzedziliśmy wybitnych piłkarzy z San Marino. W ostatnim meczu pokazaliśmy, że potrafimy strzelać znakomite gole! Niedługo Drodzy Państwo stracimy nawet to, co do tej pory mieliśmy najlepsze jeśli chodzi o nasz "sport narodowy"- kibiców. Bo przyznać trzeba, iż tylko skończony kretyn chce pompować kasę w kieszenie tłustych, leniwych, obłudnych, zakłamanych członków najbardziej skorumpowanej instytucji na świecie jaką jest pzpn, tylko po to, żeby zobaczyć jak "nasi", za przeproszeniem, piłkarze, przegrywają z co raz to gorszym krajem. Niedługo sukcesem będzie pokonanie Mongolii. Kopalnie diamentów.W RPA to właśnie tam jest miejsce naszych działaczy, piłkarzy, ekspertów i przeróżnych magików z nową polską "myślą szkoleniową". Ewentualnie pozostaje jeszcze budowa dróg, hoteli czy w końcu samych stadionów na euro 2012. Może wtedy pokonamy wszystkich dzięki tężyźnie fizycznej...
W polityce Moi Mili to co zwykle. Podsłuchy, afery, platfusy, kaczki, cba. Nic ciekawego. Poczekam do następnego tygodnia.
Na koniec mój ranking mptróchowych utworów, czyli to co najczęściej gościło w mym uchu w minionym tygodniu:
1. Animals As Leaders( cały debiut o tym samym tytule co nazwa "kapeli", ale o Animals As Leaders niebawem szerszy wpis)
2. Tool- The Grudge (tu chyba wszystko jasne)
3. The Brew (również cały album "The Joker" za wybitne przypomnienie starych, dobrych czasów)
4. Rammstein- Mein Teil ( jak i znakomita przeróbka tego kawałka przez formację Panzer Ballett)
5. Disperse- Let Me Get My Colours Back ( jak i cała reszta dostępna na dziś tylko w internecie na ich myspace)

Piątka starczy. Reszta to wiadomo. Mozart i Porcupine Tree. No i zaczynam się wgryzać w nowy album Alice In Chains. Zacząłem od singlowego "Check My Brain". Jest dobrze. Pora na resztę chyba.

Tyle podsumowania. Co w przyszłym tygodniu? Parę zaległych zdjęć. Qube, Insanity, Fateborn, Fractal. I co tam jeszcze znajdę. Dobranocnik

Back to the 70's. The Brew 23.09.2009 Graffiti, Lublin

2009-10-16T17:52:00.006+02:00

Prawdziwy rock'n'roll wcale nie umarł, jak to śpiewał kiedyś pan Grabaż, który teraz sam dokonuje istnego holocaustu na muzyce rockowej. Rock'n'roll żyje. I ma się całkiem dobrze. Żyje dzięki The Brew. Trójka muzyków, niemal rodzinna atmosfera, albowiem basista jest ojcem perkusisty. A na gitarze... Panie i Panowie... Jason Barwick! Lat...20. Zagrać Hendrixa? Nie ma problemu. Page? Bułka z masłem. Do tego śpiewa jak najwięksi z epoki gigantów. Może nie jest to Robert Plant, ale barwą pasuje idealnie do psychodelicznych wycieczek w krainę kwasu, alkoholu i najprawdziwszego rocka. Muzycznie The Brew to wybuchowa mieszanka Hendrixa, Zeppelinów, Cream itp... Najnowsza płyta "The Joker" to paradoksalnie bardzo świeży powiew na muzycznym rynku. Świeży, mimo że muzyka z lat 70'. Do posłuchania tu: www.myspace.com/thebrewinfo . Polecam całkowicie trzeźwy.

ProgNoc 14 października 2009 Graffiti, Lublin pt 2

2009-10-16T01:11:00.004+02:00

ANNO DOMINI HIGH DEFINITION TOUR 2009. Tak zwie się tegoroczna trasa koncertowa Riverside. W progrockowym światku (niestety chyba tylko w nim) nasza duma narodowa. Szybko bo późno. Wyszli, zaczarowali, dwa bisy i poszli. Czas się nie liczył. Niedosyt jak zawsze przy okazji takich koncertów. Materiał z płyt starszych ciekawie wymieszany z kompozycjami z najnowszej płyty " Anno Domini High Definition". Bez słodkich balladek. Wszystko to, za co Riverside często gości w mym odtwarzaczu. A miłość to jest od pierwszego usłyszenia, ze się tak niezgrabnie wyrażę. Od momentu kiedy pierwszy raz dane mi było zobaczyć Riverside przed koncertem Dream Theater w Katowicach w 2007 roku. Światło jak to na Riverside. Dużo niebieskości i czerwieni. Nikoś robił co mógł...

ProgNoc 14 października 2009 Graffiti, Lublin pt 1

2009-10-16T00:27:00.008+02:00

Część pierwsza. Pierwsza bo noc była podzielona na dwie odsłony. Pierwsza to kop jakiego dawno nie dostałem. DISPERSE. Prog-fussion metalowy band, który powalił mnie dwiema sprawami. Pierwszą była oczywiście muzyka. Wykonana dokładnie, w punkt, na czas i niemal wirtuozersko, czyli to co w progresywnym graniu najważniejsze. Druga sprawa to wiek muzyków. Jeśli wierzyć informacjom na stronie zespołu będzie to 15, 17, 20 i 22 lata. Przy czym 15 ma gitarzysta Kuba Żytecki. Za parę lat o tym chłopaku będą pisały najważniejsze rockowe gazety w kraju. A jak nie oni to ja przypomnę. Disperse do posłuchania pod adresem: www.myspace.com/disperseband Poniżej bardzo skromna galeria. Skromna, albowiem zespół scenicznie dość nudny. Ucho jednak wypieścił porządnie. POLECAM!!!

Hunter, 7 października 2009, Graffiti, Lublin

2009-10-15T13:54:00.006+02:00

Żywioł i profesjonalizm. Hunter to czołówka. Czołówka koncertowych wymiataczy. Teraz dodatkowo napędzani przez Michała Jelonka. Hunter na skrzypce brzmi całkiem nieźle. Stare, klasyczne numery grupy wymieszane z utworami z nowej płyty. Wyglądało to tak...

Na początku...

2009-10-15T11:53:00.000+02:00

Na początku powiem może co tu będzie. Krótko. Dużo fot z koncertów. Z Graffiti. W Lublinie. Parę komentarzy na temat kondycji muzyki w Polsce i na świecie. Pewnie muzyki rockowej. Parę komentarzy na tematy, które akurat w danej chwili przyjdą mi do głowy. Będzie troszkę polityki. I będzie o Lublinie. Jak coś jeszcze się pojawi i nie zostało wymienione to znaczy, ze też będzie. Zapraszam